โรงเรียนประจำ กินนรวิทยาลัย

### ตอนที่ 1 วัตถุประหลาด ###

ณ. โรงเรียนประจำ กินนรวิทยาลัย
ท่ามกลางอากาศอันหนาวเย็นยะเยือนของยามค่ำคืน
สาวน้อยคนหนึ่งกำลังใจจดใจจ่อกับการทำงานอดิเรกส่วนตัว การส่องกล้องดูดาวในยามค่ำคืนเป็นสิ่งโปรดปรานสำหรับสาวน้อย ร่างเล็ก วัยเพียง12 ชื่อของเธอคือ โอ๋
ทุกๆคืนเธอจะขึ้นมาบนดาดฟ้าของโรงเรียน เพื่อที่จะทำกิจกรรมที่เธอชอบแทบทุกคืน เสื้อผ้าของเธอดูเหมือนจะไม่ค่อยอำนวยต่อการดูดาวยามค่ำคืนซักเท่าไหร่นัก เพียงเสื้อยืด และกางเกงขาสั้นมิอาจทำให้ร่างของสาวน้อยทนต่อสภาพอันหนาวเหน็บในคืนนี้ได้ เธอตัดใจที่จะไม่ดูดาวต่อ และตัดสินใจเข้านอนเพื่อที่พรุ่งนี้จะได้มีแรงเรียน ในขณะที่เธอกำลังจัดแจงเก็บอุปกรณ์ดูดาวของเธอนั้น ก็ปรากฏสิ่งที่น่าเชื่อขึ้น
ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิด มีเพียงแสงเล็กๆน้อยๆจากดวงดาวกลับปรากฏวัตถุส่องแสงสว่างอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ภาพตรงหน้านั้นสร้างความประหลาดใจแก่ โอ๋ เป็นอย่างมาก วัตถุส่องแสงนั้นกำลังเคลื่อนที่จะตำแหน่งที่คาดเดาได้ว่า สูงมาก ค่อยๆเคลื่อนที่ต่ำลงมาเรื่อยๆ แต่เพราะแสงสว่างจากตัวมันทำให้ โอ๋เห็นรายละเอียดของวัตถุนั้นไม่ชัดเจน โอ๋รีบหยิบอุปกรณ์ที่เพิ่งจะเก็บไปเมื่อครู่ขึ้นมาต่อทันที พร้อมกับส่องไปยังวัตถุบนฟ้า
“จะ..จะ..จานบิน” โอ๋อุทานอย่างตกใจก่อนที่วัตถุนั้นจะพุ่งลงสู่ป่าทึบหลังโรงเรียนประจำของเธอ ถ้าคิดจากตำแหน่งที่เธอยืน ณ.ที่โรงเรียนของเธอไปยังที่ๆวัตถุประหลาดตกลงเมื่อครู่ ไม่เป็นเรื่องยากเลยที่เธอจะสารมารถไปดูมันได้ด้วยตัวเธอเอง ตำแหน่งที่ตกเธอพยายามใช้สมองจดจำไว้ให้แม่น เพราะเธอไม่อยากพลาดการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ โดยมีตัวเธอเองเป็นผู้ค้นพบ ด้วยความตื่นเต้นและดีใจ โอ๋พยายามเก็บข้าวของอุปกรณ์ต่างๆเข้ากระเป๋าเธอโดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่ามีเงาดำปริศนาค่อยๆเข้าไปใกล้ๆเธอจากภายหลัง
เมื่อเก็บของเสร็จ โอ๋ตั้งใจจะรีบเข้านอนเธอหันหลังกลับไปเพื่อจะกลับไปยังประตูของดาดฟ้าโรงเรียนแต่เธอก็ต้องชนกับร่างปริศนา
ผลัก! “โอ้ย” โอ๋จนอย่างจังร่างของเธอถึงกับเซล้ม ไม่เป็นท่า ข้าวของหล่นกระจาย
เมื่อตั้งสติได้เธอเงยหน้าขึ้นเพื่อมองสิ่งที่เธอชนเบื้องหน้า
“พะ!…พี่ไก่…พี่มาทำอะไรบนดาดฟ้านี่ล่ะ” โอ๋ซักถามไก่ ผู้ซึ่งเป็นรุ่นพี่ม.3ของโรงเรียนประจำเดียวกับเธอ
“พี่ต้องเป็นฝ่ายถามน้องมากกว่า ว่าขึ้นมาทำอะไรบนนี้ทุกคืน”ไก่ตอบอย่างรู้ทัน
“พี่ไก่รู้ได้ไงว่า โอ๋ขึ้นมาที่นี่ทุกคืน” โอ๋สงสัยจึงถามกลับ
“แหม ก็พี่แอบเห็นน่ะสิ เวลาประมาณนี้น้องจะต้องขึ้นมาที่นี่ประจำ วันนี้พี่เลยพาเพื่อนของพี่ลองขึ้นมาด้วยเผื่อน้องจะเหงา” เมื่อสิ้นคำตอบของไก่ โอ๋ก็รู้แล้วว่าตัวเองไม่ปลอดภัย โอ๋พยายามวิ่งไปที่ประตูดาดฟ้า
เมื่อไปถึงยังไม่ทันที่โอ๋จะเปิดมัน มันก็เปิดเองทันที เหล่าเพื่อนๆของพี่ไก่จำนวน10กว่าคนวิ่งกรูกันออกมาจากประตูทันที ทั้งหมดใช้กรูกันเข้ามาล้อมโอ๋ทันที โอ๋ทำอะไรไม่ถูก
“พี่บอกแล้วไง ว่าพี่พาเพื่อนมาด้วย” ไก่บอกกับโอ๋ คำพูดนี้เหมือนเป็นฝันร้ายของโอ๋เพราะโอ๋รู้ตัวแล้วว่าคืนนี้โอ๋ต้องเผชิญกับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต
เหล่าเพื่อนๆของไก่ต่างพากันจับต้องตัวโอ๋ โดยที่โอ๋ได้แต่ใช้มือข้างเดียวปัดป้อง เพราะอีกข้างได้ถือสัมภาระที่ตัวเองรักอยู่ ทันใดเธอก็คิดได้ เธอใช้สัมภาระของเธอเหวี่ยงไปมาแทนการปัดป้องด้วยมือ
“อย่าเข้ามา” โอ๋พูดพลางกับเหวี่ยงกระเป๋าสัมภาระไปมาเพื่อไม่ให้พวกฝูงผู้ชายเข้ามาถึงตนได้แต่นั้นก็ไร้ผล คนเหล่านั้นไม่มีท่าทีกลัวแต่กลับชอบใจมากกว่า บ้างก็มีเสียงขำเล็กลอดออกมาจากช่องปาก
คราวนี้ทุกคนวิ่งเข้าไปพร้อมกันทุกด้าน ยากที่โอ๋จะป้องกันตัวไว้ได้
“ว้าย” กระเป๋าสัมภาระที่เหมือนกับเป็นสิ่งป้องกันตัวเธอถูกปัดออกจากมือเธออย่างง่ายดาย เธอตกใจสุดขีดร้องเสียงหลงพยายามร้องเพียงเพื่อให้คนอื่นมาช่วยเธอ
“อย่า!!…อย่า…ช่วยด้วย ใครก็ได้ อุ้ก!….” โอ๋หยุดร้องกระทันหันก่อนจะล้มตัวกุมท้องเอาไว้ ตัวเธอนอนบิดงอ ต้นเหตุมาจากเท้าของไก่ ใช่แล้ว ไก่เตะเข้าที่หน้าท้องของโอ๋เพราะต้องการให้เงียบเท่านั้น
“เอ้าจัดการต่อสิวะ แมร่งจุกไม่มีแรงแล้วเว้ย” ไก่ออกคำสั่ง ทุกคนก็ต่างพากันรุมล้อมร่างของโอ๋ เสื้อยืดบางๆของเธอเพียงแค่ออกแรงฉีกเพียงนิดเดียวก็ขาดออกอย่างง่ายดาย กางเกงขาสั้นถูกถอดออกมาโดยที่ยังติดอยู่กับเข่าข้างซ้าย ร่างของโอ๋พยายามจะขัดขืนแต่ร่างกายเหมือนไม่ขยับตาม ตัวเธอตอนนี้ทำได้เพียงใช้แขนปัดป้องไปมาเท่านั้นแต่เธอเพียงคนเดียวจะสู้แรงชาย10กว่าคนไหวหรือ อย่าว่าแต่10กว่าคนเลย แค่คนเดียวเธอยังไม่รอด กางเกงในของโอ๋ตอนนี้ถูกฉีกไม่มีชิ้นดีแล้ว ทั้งร่างกายของเธอมีเพียงกางเกงที่หลุดไปติดเข่าข้างซ้ายเท่านั้น
ไก่เดินมากลางวงปดซิปออกและโชว์ท่อนมหัศจรรย์อันมโหฬาร ตอนนี้มันพร้อมที่จะทะลวงลงไปยังช่อบแคบน้อยๆของโอ๋แล้ว ลูกน้องของไก่ช่วยกันจับร่างของโอ๋ไม่ให้ขัดขืน และจับขาทั้ง2ข้างถ่างออกเพื่อสะดวกแก่การยัดท่อนเดือย ไก่จับมันจ่ออยู่สักพักเมื่อเล็งเป้าหมายแล้วก็ไม่รีรออีกต่อไป เดือยของไก่ทะลวงเข้าไปจนมิดด้าม
สร้างเสียงเฮฮาในหมู่เพื่อนๆเป็นอย่างมาก ในขณะที่โอ๋ไม่เป็นเช่นนั้น เธอหลับตาปี๋กัดฟันแน่นพยายามฝืนใจ
ไก่เอาท่อนของตัวเองออกมาจนสุดและยัดเอาไปใหม่ “อื้อ!…” โอ๋ทรมาน แม้เธอจะกัดฝันทนแต่ก็มีเสียงเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากเธอ จากนั้นไก่ไม่รอช้าสอยเข้าออกอย่างรวดเร็ว
“อื้อ!….อื้อ…อึ้ก!… อ๊า!…. อ๊า……!!..” โอ๋กัดฟันทนแต่ก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาได้ทุกจังหวะที่ไก่กระทุ้งเข้าออก
ซักพักเหล่าเพื่อนตัวดีต่างทนกันไม่ไหว พร้อมใจกันถอดกางเกงโชว์ความภาคภูมิในความเป็นชายชาตรีถ้วนหน้า
“อีนี่ มือว่างก็หัดช่วยกรูบ้างสิวะ” เพื่อนคนนึงในกลุ่มจับมือของโอ๋มากุมไว้ที่เดือยของตัวเอง หวังจะให้โอ๋ช่วยชักเดือยตนแต่ไม่ มือโอ๋นิ่ง สร้างความไม่พอใจแก่เพื่อนคนนั้นมา มันจึงจิกตัวโอ๋ขึ้นมาแล้วยัดเจ้าหนูเข้าปากโอ๋ทันที “เออ อีนี่ต้องให้กรูเล่นปากมึงมึงถึงจะเล่น”
ร่างของโอ๋ยังคงขยับไปตามแรงกระแทกของไก่ ซึ่งไก่กำลังซอยเข้าออกไม่ยั้งและเร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อย ขณะนั้นเดือยที่อยู่ในปากโอ๋ก็ปล่อยน้ำคาวเข้าไปเต็มปากเธอ เธอปฏิเสธไม่ได้ที่จะต้องกลืนมันลงไป
“อึ้กๆ …แค่กๆ” น้ำคาวที่ออกมามากเหลือเกิน โอ๋จึงสำลักจนมันขึ้นจมูก น้ำคาวที่ออกมาทางจมูกมันมากมายเสียจนดูเหมือนน้ำมูก
ไม่ทันหายจากอาการสำลัก จังหวะการกระทุ้งของไก่ก็แรงขึ้นเรื่อยๆจนเธอเจ็บตรงนั้นมาก ท่อนเดือยของไก่เสียดสีไปมาในช่องคลอดของโอ๋ จังหวะสุดท้ายไก่กระแทกเต็มแรงจนหัวเดือยกระแทกเพดานมดมูกอย่างแรงก่อนจะปล่อยน้ำคาวหัวเชื้อหัวแรกสำหรับโอ๋เข้าไป น้ำของไก่ออกมาเยอะมากจนเต็มพื้นที่ในมดลูกของโอ๋
ไก่ชักมันออกมาก็มีน้ำคาวไหลตามออกมาไม่ขาดสาย ร่างของโอ๋นอนนิ่งไม่ไหวติงขาสองข้างของเธอถ่างกว้างจนมองเห็นร่องที่เต็มไปด้วยคราบกามของไก่อย่างเห็นได้ชัด เธอคิดว่าฝันร้ายผ่านเธอไปแล้วแต่ไม่
เหล่าเพื่อๆของไก่ที่เหลือต่างพากันรุมทึ้งเธอในขณะที่เธอไม่มีแรงแม้เพียงจะร้องครวญคราง ร่องสวาทที่เพิ่งผ่านศึกหนักมากลับต้องโดนอีกหลายศึกกระหน่ำซัดพามาอีกหลายระลอก ไม่เว้นแม้แต่ทวารหนักของเธอก็โดนเยอะไม่แพ้กัน และปากเธอที่เรียกได้ว่าไม่ว่างให้เธอได้ร้องสักคำเดียว
ตลอดทั้งคืนเธอโดนเวียนเทียนโดยกลุ่มผู้ชายจำนวนสิบกว่าคนในคืนเดียว
หลังจบกิจกรรมความสำราญของเหล่าชาย สรุปแล้วโอ๋โดนไม่ต่ำกว่า20กว่ารอบ ในช่องคลอดของเธอเต็มไปด้วยอสุจิสีขาวคาวข้นและคงมีตัวอสุจิมากกว่าหลายล้านตัวอยู่ในมดลูกเธอ ทวารหนักเธอก็ไม่แพ้กันเต็มไปด้วยอสุจิสีขาวคาวข้นโดยที่โอ๋โดนเข้าข้างหลังบ่อยมาก น้ำคาวที่ปล่อยเข้าไปก็เข้าไปสะสมในลำไส้ใหญ่และเมื่อคนต่อๆไปเอาเธออีกครั้งแรงดันก็ทำให้น้ำอสุจิก่อนหน้านี้เหมือนถูกแรงลมปั้มให้เข้าไปตามลำไส้เรื่อยๆยิ่งมากคนยิ่งเข้าไปลึกเรื่อยๆจนถึงกระเพาะลำไส้ และด้วยจำนวนที่มากมายเสียเหลือเกินทั้งมาจากลำไส้รวมทั้งที่เธอกลืนจากปาก ในกระเพาะอาหารเธอเต็มไปด้วยน้ำอสุจิจำนวนมหาศาล จนทำให้มองเห็นท้องของโอ๋ป่องขึ้นมาได้อย่างชัดเจนเหมือนคนท้อง3-4เดือนไม่มีผิด
จบศึกโอ๋ไร้เรี่ยวแรงจะขยับร่างกาย แววตาเธอเหมอลอยไร้สติ
หลังจากจัดการเสร็จ ไก่ก็บอกให้เพื่อนๆรีบกลับหอไปนอนกันบ่อยให้ โอ๋นอนอยู่ตรงนี้แหละเดี๋ยวก็มีคนมาเจอเองไม่ก็อาจจะกลับหอเองได้ เมื่อเพื่อนไก่ไปกันหมด ก่อนจาก ก่อนเดินกลับไปค้นที่กระเป๋าสัมภาระของโอ๋หยิบเอากลองดูดาวออกมา แล้วเอามันเสียบเข้าที่รูทวารหนักของโอ๋อย่างแรง ไก่ยิ้มด้วยความสะใจก่อนจะรีบกลับไปปล่อยให้โอ๋นอนทอดกายเปลือยเปล่าอยู่ท่ามกลางคราบอสุจิที่ท่วมตัวบนดาดฟ้าคนเดียว

ทางด้านวัตถุประหลาดที่ตกลงมาจากฟากฟ้า มันตกลงกลางป่า บริเวณรอบๆไหม้เกรียม เริ่มแรกมันยังส่องแสงสว่างอยู่แต่บัดนี้แสงนั้นเริ่มอ่อนลง อ่อนลงและดับลงไปในที่สุด

==========

### ตอนที่ 2 ค้นหา ###

ร่างของโอ๋ยังคงนอนอย่างไร้เรี่ยวแรง บัดนี้ท้องฟ้าเริ่มสว่าง ใกล้เวลาเช้าแล้ว
โรงเรียน กินนรวิทยาลัย เป็นโรงเรียนประจำ ตอนนี้เหล่านักเรียนเริ่มตื่นจากนิทราและกำลังทำกิจกรรมประจำวันที่ต้องทำในทุกๆเช้า เสียงโหวกเหวกโวยวายดังไปทั่ว ถึงแม้โอ๋จะกลัวว่าจะมีคนมาพบเธอในสภาพที่น่าอับอายอย่างนี้ แต่เธอก็ไม่สามารถที่จะลุกหรือขยับตัวได้เลยนิดเดียว คราบอสุจิที่เลอะท่วมร่างเธอบ้างก็เริ่มแห้งกลายเป็นคราบเกรอะกรัง ส่วนจำนวนอสุจิในกระเพาะอาหารเธอก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะย่อยไปง่ายๆเพราะจำนวนที่เยอะมหาศาลก็ยากที่กระเพาะอาหารจะผลิตน้ำย่อยมาย่อยได้ทัน ตอนนี้โอ๋เหมือนคนท้อง3-4เดือนนอนหมดแรงถ่างขาที่ไม่อาจหุบลงได้ เวลายามเช้าผ่านไปครู่หนึ่ง โชคเข้าข้างโอ๋ ไม่มีใครมาพบเธอ
ตอนนี้เพลงชาติดังขึ้นแล้ว เป็นเวลา แปดโมงเช้า ช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่นักเรียนจะต้องเข้าแถวเคารพธงชาติหน้าลานกว้างของโรงเรียน
โอ๋คิดจะใช้ช่วงเวลานี้พยายามจะขยับเพื่อจะเดินทางไปยังห้องของเธอที่หอพักหญิงซึ่งไม่ไกลนักจากดาดฟ้าที่เธออยู่ แต่มันต้องผ่านห้องเรียน ถ้าช่วงที่เธอกำลังเดินอยู่เหล่านักเรียนเกิดเลิกแถวแล้วขึ้นอาคารเรียนมาพบเธอสภาพนี้ จะทำยังไงดี โอ๋เปลี่ยนแผน คิดจะไปทางหนีไฟของอาคารเรียนเพราะเมื่อลงมาก็สามารถเข้าหอพักหญิงได้สบาย
โอ๋รอเวลาให้นักเรียนเข้าห้องเรียนให้หมดก่อน เธอกะเวลาเอาจากเสียงโหวกเหวกของกลุ่มนักเรียนเอา พอเสียงเงียบก็แสดงว่านักเรียนทั้งหมดเข้าเรียนกันแล้ว ตอนนี้ล่ะเป็นเวลาที่เธอจะต้องรีบปฏิบัติแผนตามที่เธอวางไว้ทันที
โอ๋รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพยายามขยับร่างกาย โอ๋ดึงกล้องดูดาวที่เสียบแทงทวารหนักของเธอออกแล้วเก็บเข้ากระเป๋าสัมภาระทันที ส่วนเสื้อผ้าที่เหลืออยู่มีเพียงกางเกงขาสั้นจุ้ดจู๋หนึ่งตัวเธอถลกขึ้นมาใส่
โอ๋พยายามเดินลงมาจากดาดฟ้าตอนนี้เป็นส่วนของห้องเรียนที่เงียบสงบเพราะทุกห้องเรียนกันอยู่เวลานี้เป็นเวลาดี โอ๋รีบเดินไปทางหนีไฟ โดยที่เธอเอากระเป๋าสัมภาระกอดไว้เพื่อปิดร่างกายส่วนบนที่ไร้อาภร
โอ๋สามารถเดินมาถึงทางหนีไฟสำเร็จและเดินไปจนถึงข้างล่างออกมาก็สามารถเข้าหอพักหญิงได้อย่างสบาย
เธอตรงปรี่ไปที่ห้องของเธอ เมื่อถึงห้องของเธอดูเหมือนว่าแรงที่มีของเธอจะหมดลงเธอทรุดลงนอนบนเตียงทันทีตอนนี้แผนของเธอสำเร็จไม่มีใครพบเธอในสภาพน่าอับอาย ตอนนี้เธอขอพักจากการกร่ำศึกหนักมาทั้งคืน เธอเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

ทางด้านห้องเรียนของโอ๋ คุรครูเช็คชื่อก็พบว่าโอ๋ไม่มาเรียนจึงสอบถามเพื่อนที่อยู่ร่วมห้องด้วยกัน ซึ่งก็คือ มดเพื่อร่วมห้องหอเดียวกันกับโอ๋ ซึ่งมดก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า โอ๋หายไปไหนไม่เห็นที่ห้องตั้งแต่ตื่นมาแล้ว แต่มดก็โกหกบอกไปว่า โอ๋ไม่สบายนอนพักอยู่ที่ห้องของเธอ จึงทำให้ไม่มีใครติดใจ

ณ. ศูนย์วิจัยดาราศาสตร์
ดร.เจน ด็อกเตอร์สาวสวยเธอเป็นอีกคนหนึ่งที่พบเห็นปรากฏการณ์เมื่อคืน เธอขออาสาสมัครอีกสองคนติดตามเธอไปสำรวจ ณ.จุดที่วัตถุประหลาดนั้นตกลง ตอนนี้เธอและอาสาสมัครเตรียมตัวพร้อมแล้ว เธอใส่ชุดสำหรับเดินป่าที่เหมือนชุดทหารพราน เสื้อสีลายพรางเอวลอยโชว์สัดส่วนและสะดือสวยๆของเธอกางเกงลายทหารขาสั้นที่โชว์โคนขาอ่อนขาวเนียนของเธอ รองเท้าคอมแบทพร้อมกระเป๋าสัมภาระอีกมากมาย ดร.เจนและอาสาสมัครเอาสัมภาระทั้งหมดขนขึ้นบนรถ เหมือนทั้งหมดพร้อมแล้วก็ออกเดินทางไปยังเป้าหมายทันที

ถึงเวลาพักเที่ยงของโรงเรียนแล้ว มด รู้สึกเป็นห่วง โอ๋ ที่ไม่ทราบว่าหายไปไหน เธอลองไปดูตามห้องพยาบาลแต่ก็ไม่พบ เธอจึงตัดใจค้นหาเพราะคิดว่า โอ๋คงไม่ไปไหนไกล มดจึงเดินทางไปยังโรงอาหารเพื่อจะกินอาหารกลางวัน แต่เธอลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ห้องของเธอ เธอจึงย้อนกลับไปยังห้องพักหอของเธอ แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อเธอได้พบร่างของ โอ๋นอนอยู่บนเตียงภายในห้อง ร่างของโอ๋ที่เปลือยท่อนบนนอนกอดกระเป๋าสัมภาระที่ใส่อุปกรณ์ดูดาวของโอ๋
“โอ๋…โอ๋…” มดพยายามจะเรียกปลุกโอ๋ขึ้นมาเพื่อจะมาซักถามความจริงแต่ไม่เป็นผล โอ๋นอนหลับไร้สติ สีหน้าของโอ๋ไม่ค่อยสู้ดีนัก และที่สร้างความตกใจให้กับมดอีกครั้งก็คือคราบอสุจิที่เกาะเกรอะกรังอยู่ตามร่างกายของโอ๋ มันทำให้ มดรู้สึกขยะแขยงเมื่อสัมผัสกับมันเพราะเหล่าคราบอสุจิที่แห้งเหล่านั้นเรียกได้ว่าติดตามร่างกายของโอ๋แทบจะทุกส่วน จึงยากที่มดจะไม่สัมผัสกับมัน มดหาผ้ามาเช็ดคราบราคะบนเรือนร่างโอ๋ ในตอนแรกเธอยังไม่ทันสังเกตดีนักจึงยังไม่ทันเห็นสภาพท้องของโอ๋ที่ป่องพองโตเหมือนคนตั้งครรถ์ เมื่อเธอเช็ดตัวโอ๋ไปสักพักเธอก็เอะใจจนได้ว่า ทำไมสภาพท้องน้อยของโอ๋ถึงมีขนาดโตขนาดนี้ทั้งๆ มดเอามืดลูบคลำท้องน้อยของโอ๋ไปมาและพยายามกดลงไป มันเหมือนมีอะไรซักอย่างอยู่ภายใน หรือโอ๋จะท้อง คงเป็นไปไม่ได้แน่ถ้าเพียงชั่วข้ามคืนโอ๋จะท้องในทันที มดสงสัย
มดพยามยามเอามือกดลงไปบนท้องน้อยของโอ๋จะเบาๆเริ่มเปลี่ยนเป็นความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆในขณะที่โอ๋ยังไม่รู้สึกตัว ได้ผล!เริ่มมีน้ำอสุจิสีขาวข้นไหลออกมาทางรูก้นของโอ๋ เมื่อเห็นเช่นนั้นมือของมดก็เริ่มลงมือกดหนักขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มดรู้แล้วว่าภายในท้องของโอ๋มีอะไรอยู่ มดต้องการให้มันออกมาจากท้องของโอ๋ให้หมด เพราะเธอไม่อยากให้เพื่อนเธอต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ การลงมือกดท้องน้อยของมดเริ่มหนักขึ้นๆ แรงกระแทกจากการกดส่งผลให้น้ำอสุจิที่สะสมในกระเพาะอาหารของโอ๋เริ่มเคลื่อนตัวไปตามลำไส้ทีละนิด ทีละนิด ไม่เพียงแต่มันจะไหลไปทางลำไส้เพียงอย่างเดียว ทางหลอดอาหารก็เช่นกัน เพราะตัวโอ๋อยู่ในลักษณะนอนหงายแรงกดที่ลงไปบนท้องโอ๋ก็เหมือนแรงดันให้สิ่งที่อยู่ภายในกระเพาะต้องการหาทางออก ทางออกที่มีก็คือทางที่มันเข้ามานั้นเองซึ่งก็คือทางรูก้นและปากของโอ๋
เมื่อจำนวนน้ำอสุจิภายในท้องของโอ๋เริ่มไหลไปตามทางหลอดอาหารมันก็ส่งผลให้โอ๋รู้สึกทรมาน( ลองคิดถึงตอนจะอ้วกนะครับ )แม้ว่าโอ๋จะยังไร้สติอยู่ สีหน้าเธอเริ่มบิดเบี้ยวเหยเก
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของโอ๋แสดงอาการทรมาน มดตัดสินใจที่จะออกแรงกดอีกครั้ง
“ขอโทษนะ โอ๋ ฉันจำเป็นต้องทำเพื่อช่วยเธอ ” มดกล่าวก่อนจะลงมือครั้งสุดท้าย เมื่อสิ้นเสียงมดง้างแขนมาที่ข้างลำตัวทั้งสองข้างแล้วส่งแขนทั้งสองข้างกระแทกลงไปอย่างรุนแรง มันส่งผลให้กระเพาะอาหารเหมือนถูกบี้ด้วยสิ่งของที่มีขนาดหนัก ด้วยแรงกระแทกนั้น อสุจิที่สะสมอยู่จำนวนเป็นมากก็โดนแรงจากการกระแทกนั้นเป็นตัวผลักดันให้มันไหลวิ่งไปหาทางออกอย่างรวดเร็ว
อสุจิสีขาวไหลทะลักออกมาทางรูก้นและปากของโอ๋พร้อมกัน
รูก้นของโอ๋นั้นราวกับปากกระบอกปืนฉีดน้ำ ที่ตอนนี้มีน้ำอสุจิสีขาวข้นพุ่งทะลักออกมาอย่างกับท่อน้ำแตก มันพุ่งพรวดออกมาไม่ขาดสายทำให้เตียงที่โอ๋นอนในตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำอสุจิสีขาวข้น
ส่วนทางปากของโอ๋ น้ำอสุจิก็ไหลพุ่งออกมาจากปากราวกับน้ำพุส่งผลให้หน้าของที่มดเพิ่งเช็ดไปเมื่อครู่ต้องเลอะคราบอสุจิอีกครั้ง ส่วนอสุจิที่ไหลขึ้นมาจนออกทางจมูก็ทำให้เหมือนกับว่ามีน้ำมูกไหลออกมาเพียงแต่มันไหลไม่หยุดเท่านั้นเอง โอ๋สำลักเพราะน้ำอสุจิที่มาตามหลอดอาหารนั้นมันขึ้นมาด้วยความรวดเร็วแต่ถึงกระนั้นโอ๋ก็ยังคงอยู่ในสภาพนิทราไร้สติ ตอนนี้น้ำอสุจิที่เหลือในกระเพาะของโอ๋ก็เริ่มน้อยลงไปบ้างแล้วท้องของโอ๋เริ่มกลับสู่สภาพเดิม มดโล่งอกที่โอ๋ไม่เป็นอะไรมากแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า จำนวนอสุจิที่มากมายขนาดนี้นั้นมาจากไหน แน่นอนตอนนี้มดรู้แล้วว่าเมื่อคืนโอ๋เจอศึกหนักมาแน่ๆ
แต่ด้วยจำนวนน้ำคาวที่มากมายถึงขนาดมีอยู่เต็มท้องของโอ๋ขนาดนี้ จึงเป็นเรื่องยากสำหรับมดที่จะบอกได้ว่า โอ๋โดนกี่คนกันแน่ ที่แน่ๆต้องมากกว่า หนึ่งคนเป็นแน่ มดคบคิดก่อนจะจัดการกับคราบคาวที่เลอะเทอะไปเต็มเตียงและเต็มพื้นห้อง
” ยัยโอ๋ นะ ยัยโอ๋ ทำชั้นยุ่งอีกแล้วนะเธอ ” มดบ่นพลางลงมือเช็ดคราบสีขาวที่เลอะเทอะ
สักพัก เสียงออดหมดเวลาพักกลางวันก็ดังขึ้น มดจึงต้องหยุดการเก็บทำความสะอาดไว้ก่อน และไปยังห้องเรียนของเธอทันที ระหว่างเดินมดก็ยังบ่นงุบงิบๆไประหว่างทาง

อีกด้านหนึ่ง รถของดร.เจนวิ่งมาถึงชายป่าหลังโรงเรียนกินรวิทยาลัย
ดร.เจนและอาสาสมัครอีกสองคนลงจากรถและเดินตรงเข้าป่าไป
การเดินป่าราบรื่นไปด้วยดี ป่าไม่ทึบมากจึงทำให้การเดินทางสะดวก ไม่นานกลุ่มดร.เจนก็ค้นพบสิ่งที่ต้องการ
ภายหน้า วัตถุลึกลับรูปทรงจาน ที่ดูสภาพเหมือนจะตกลงมามากกว่าลงจอด ดร.เจนและพรรคพวกตกตะลึงกับสภาพรอบๆที่พบว่ามีสัตว์ป่าจำนวนมากนอนตายเกลื่อน ทั้งสามตรวจสอบซากศพของสัตว์ต่างๆไม่พบสารกัมมันตภาพรังสีแสดงว่าแถวนี้ปลอดภัยจากกัมมันตภาพรังสี ดร.เจนและพรรคพวกไม่รอช้าตรงปรี่ไปยังวัตถุประหลาดข้างหน้าทันที
วัตถุทรงจานขนาดยักษ์ตรงหน้า รูปร่างเป็นพาหนะที่ล้ำสมัย ตรงกลางล้ำรู้สึกจะมีช่องทางเปิดอยู่เพื่อให้สามารถเข้าไปข้างในได้ ใช่แล้วมันเหมือนประตู ดร.เจนสั่งให้ลูกน้องสองคนรออยู่ข้างนอกก่อนเธอจะหยิบไฟฉายและเดินเข้าไปสำรวจภายใน อาสาสมัครลูกน้องของดร.เจนไม่รู้ตัวเลยว่ามีบางสิ่งจับตามองพวกเค้าสองคนอยู่ บางสิ่งบางอย่างที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วพุ่งลงมาต่อหน้าทั้งสองก่อนจะใช้อวัยวะที่มีลักษณะเหมือนหนวดป่าหมึกตรงเข้ารัดคอทั้งสองอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่ดิ้นทุรนทุราย ก่อนที่เจ้าสิ่งนั้นจะออกแรงบิดหนวดของมันดัง กร็อก!….สิ้นเสียงทั้งคู่ก็นิ่งเพราะคอให้ถูกบีบจนหักไปแล้ว เจ้าสิ่งนั้นมันเหวี่ยงศพของทั้งคู่ลอยเข้าป่าหายไป……

==========

### ตอนที่ 3 เริ่มแผนการ ###

ดร.เจน ได้เข้ามาสำรวจยังภายในของจานบิน สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าดร.เจนคือสิ่งที่ยากจะอธิบาย สภาพภายในจานบินเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆที่เธอไม่คิดว่าจะได้เห็นบนโลกนี้แน่ ทุกสิ่งทุกอย่างดูล้ำสมัยเกินกว่าที่จะมีในโลกมนุษย์ วิทยาการดูล้ำหน้ากว่ามนุษย์หลายร้อยเท่า อย่างเก้าอี้ที่ไม่เชิงจะเป็นเก้าอี้แต่ดูเหมือนจะเป็นแท่นสำหรับนั่งมากกว่า มันสามารถลอยอยู่กลางอากาศได้ ดร.เจนลองขึ้นไปนั่งดูซึ่งมันก็ยังลอยอยู่ไร้วี่แววว่าจะตกลงพื้น หน้าจอขนาดยักษ์ที่ดูเหมือนจอมอนิเตอร์ที่มีภาพแสดงอยู่กลางอากาศ ซึ่งมือของดร.เจนก็สามารถสัมผัสผ่านมันไปได้ราวกับมันเป็นอากาศ บนจอมีตัวอักษรที่เธอไม่เคยเห็นเลื่อนไปมา ขึ้นลงและมีรูปสามมิติของสภาพภูมิประเทศแถวนี้ๆที่มีป่าไม้และภูเขาซะส่วนใหญ่หมุนไปมา
ทันใดสายตาอันซุกซนของดร.เจนก็พลันไปต้องกับสิ่งๆหนึ่งมันมีรูปร่างคล้ายแคปซูลขนาดยักษ์ราวๆซักสองเมตรก็ไม่ปานมันมีอยู่4ท่อน
แต่ละแคปซูลจะมีลักษณะเหมือนกันแต่ อันขวาสุดของดร.เจนมันเปิดอยู่ภายในว่างเปล่าแต่ดูเหมือนว่ามันจะมีพื้นที่ไว้ใส่อะไรบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ส่วนแคปซูลอันอื่นๆก็ปิดสนิทมีเพียงกระจกช่องเล็กๆที่สามารถมองผ่านเข้าไปยังภายในแคปซูลได้ ดร.เจนเพ่งมองเข้าไปยังภายในแต่ไร้ผลเธอไม่เห็นอะไรเลยเพราะมีไอน้ำเกาะอยู่เต็มกระจกภายใน ภาพที่จะเห็นชัดๆกลับกลายเป็นไม่ชัดเข้าไปใหญ่

ด้วยความดีใจปนตื่นเต้น ดร.เจนรีบออกมาจากยานเพื่อจะบอกข่าวเรื่องการค้นพบที่ยิ่งใหญ่แก่บรรดาลูกน้องอาสาสมัครของเธอ แต่ไร้วี่แววคนทั้งสอง
เธอรู้สึกใจไม่ดี กวาดสายตาไปรอบ ก่อนจะคิดออกตามหาทั้งสอง ดร.เจนย่างก้าวอย่างช้าพร้อมกวาดสายตาไปทุกทิศหวังจะได้เห็นทั้งสองแต่ไม่เป็นอย่างนั้น เธอยังไม่รู้ว่าทั้งสองนั้นกลายเป็นศพไปแล้ว
ในขณะที่เธอเดินออกห่างตัวยานทีละนิด ก็มีบางอย่างพุ่งลงมาจากที่สูงลงสู่ข้างหลังเธอ
ตุบ!…….เสียงนั้นทำให้ดร.เจนตกใจหันหลังกลับไปมองสิ่งนั้น
อสูรกายรูปร่างน่าเกลียด หัวของมันมีดวงตาดวงใหญ่อยู่กลางใบหน้าดวงเดียว ลำตัวที่ยากจะคาดเดาเพราะที่เห็นจะเป็นลักษณะของหนวดปลาหมึกสิบกว่าหนวดเต็มไปทั่วร่างเรียกได้ว่าเหมือนปลาหมึกยังงัยอย่างงั้น การทรงตัวของมันก็ใช้หนวดของมันยืนทรงตัว ผิวที่ดูมันแผล่บสีออกเขียว ทำให้รู้สึกขยะแขยง
ด้วยความตกใจ ดร.เจนทรุดกองกับพื้น จากความดีใจเมื่อครู่กลายเป็นความกลัวสุดขีด เธอทำอะไรไม่ถูก
ส่วนเจ้าอสูรกายตนนั้นจับจ้องดร.เจนด้วยลูกตาขนาดยักษ์สักครู่ เหมือนมันพิจารณาอะไรบางอย่างจากตัวดร.
ทันใดนั้นหนวดของมันก็ตรงเข้าไปรัดขาของดร.เจนทั้งสองข้าง มันจับขาเธอถ่างออกกว้าง จนเธอต้องหวีดร้องด้วยความกลัว “กรี๊ด!……….อุ๊บ!”……เสียงหวีดด้วยความกลัวของดร.เจนสะดุดลงเพราะเจ้าอสูรกายมันใช้หนวดอีกอันตรงเข้าปากเธอ แม้ปากจะถูกอุดก็ตามก็ยังคงมีเสียงเล็ดลอดนิดๆให้พอได้ยิน
สิ่งที่น่าสนใจของอสูรกายคล้ายปลาหมึกตอนนี้ไม่พ้นที่ตรงระหว่างขาของดร.เจนมันเอาหัวของมันลงมามองเพ่งดูใกล้ๆระหว่างขาที่ถ่างออก สายตามันสามารถสแกนอวัยวะภายในของมนุษย์ได้ ตอนนี้มันพบสิ่งที่น่าสนใจในร่างกายมนุษย์
มนุษย์เพศหญิงเหมาะกับการขยายพันธ์จำนวนมากแก่เผ่าพันธ์ของมัน เมื่อเห็นอย่างนั้นมันไม่รอช้า
หนวดทุกหนวดในร่างกายของมันตรงเข้านัวเนียร่างของดร.เจนทุกส่วน มันสอดหนวดเข้าไปในกางเกงแล้วกระชากหนวดออกมาจนกางเกงขาสั้นขาดไปพร้อมกับกางเกงใน เสื้อทหารถูกเหล่าหนวดทั้งหลายกระชากเล่นไปมาจนไม่เหลือชิ้นดี อาวุธที่ดร.เจนพอจะมีไว้ป้องกันตัวก็คือ ปืนสั้นพกติดตัวที่เก็บแนบไว้ตรงสะโพกก็หล่นหายไปตั้งแต่ตอนที่กางเกงถูกกระชากขาดไปแล้ว
ตอนนั้นเธอเปลือยล่อนจ้อนต่อหน้ามนุษย์ต่างดาว มีเพียงรองเท้าคอมแบทเท่านั้นที่ยังคงเหนียวแน่นติดกับเท้าเธอและเป็นเครื่องแต่งกายที่เหลืออยู่ ตอนนี้เธอดูเหมือนสิ้นหวังเพราะคงไม่มีอะไรมาขัดขวางกามกิจของมุนษย์ต่างดาวตนนี้ได้แน่
มันใช้หนวดรัดและยึดติดกับแขนสองข้างเพื่อไม่ให้ขัดขืน ส่วนที่อุดปากก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดี ขาทั้งสองข้างยังคงถูกถ่างกางไว้อ้าซ่ารอรับชะตากรรม
ร่างกายที่ดูเหมือนถูกขึงพืดด้วยหนวดตอนนี้ดร.เจนไม่สามารถขัดขืนได้แล้วและดูเหมือนเธอจะจำนนต่อเจ้าอสูรกายหนวดปลาหมึกโดยดีแล้ว ไม่ใช่ว่าเธอยอมให้มันทำง่ายๆ แต่เธอยอมเพราะยังไงก็ไม่มีทางรอดแน่ๆ
หนวดอันหนึ่งมีขนาดเท่าๆกับท่อนขาของคน เรียกว่าใหญ่กว่าร่องของดร.เจนอย่างเห็นได้ชัดมันจ่อลงนิ่งๆอยู่หน้าร่องดร.เจนก่อนมันจะแบ ปลายหนวดออกเหมือนกลีบดอกไม้เผยให้เห็นอวัยวะสืบพันธ์ของมัน
สายตาดร.เจนมองมันไม่คลาดสายตาเพราะมันจ่ออยู่ใกล้หีเธอ
ทันใดนั้นไม่ทันที่เธอจะตั้งตัวทัน มันก็กระแทกหนวดสืบพันธ์ขนาดยักษ์เข้ามาภายในร่องของดร.เจนอย่างรุนแรงจนชนเข้ากับเพดานผนังมดลูกอย่างจัง เลือดกระฉูดออกมาเหมือนท่อน้ำแตก ตัวของดร.เจนแข็งทื่อพักหนึ่งก่อนจะสั่นระริกไปทั่วร่าง สายตาของเธอเหลือกตรง น้ำตาไหลเล็ดออกมาเป็นสายด้วยความเจ็บปวด
หนวดสืบพันธ์ของมันเข้าไปแช่ตัวอยู่ภายในมดลูกของดร.เจน ตอนนี้มันนิ่งและกำลังใช้ประสาทสัมผัสตรงปลายสืบพันธ์ทำความเข้าใจถึงระบบการทำงานภายในมดลูก
ระหว่างนั้นหนวดที่อุดปากดร.เจนก็เริ่มมีการขยับตัว มันเริ่มรูดหนวดไปมาในปากของดร.เจนจากช้าๆเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น เร็วขึ้น จนเป็นจังหวะสอยเข้าออกอย่างรวดเร็ว เหมือนเธออมควยให้ผู้ชายอยู่ก็ไม่ผิดนัก
เมื่อมันรูดไปสักพักมันชักหนวดของมันออกมาแล้วแบปลายหนวดออกเหมือนกลีบดอกไม้โผล่อวัยวะสืบพันธ์ออกมาแล้วปล่อยน้ำเมือกสีเขียวอ่อนๆไปยังหน้าของดร.เจน ดร.เจนตีสีหน้าไม่ถูก หน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำเมือกสีเขียวอ่อนข้นๆมีกลิ่นคาว เรียกว่าเป็นน้ำเชื้อก็ไม่ปาน แต่ที่น่าตกใจไปกว่านั้นในน้ำเชื้อของมันปรากฏให้เห็นตัวอะไรบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายตัวลูกอ๊อดแต่มีหางจำนวนมากกว่าสิบหางอยู่ตามน้ำเชื้อของมันเรียกว่าตัวอสุจิก็คงจะไม่น่าเกลียดเกินไปนัก ซึ่งถ้าเทียบกับอสุจิของคนเราแล้วของคนเรามองไม่เห็น แต่เจ้าตัวอสุจิจากนอกโลกกลับมีขนาดใหญ่กว่าและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าขนาดพอกับนิ้วคนเรา
ด้วยหน้าของดร.เจนที่เต็มไปด้วยคราบอสุจิสีเขียวอ่อนข้นแล้วตัวอสุจินับสิบตัวที่เกาะติดอยู่ใบหน้าก็ดิ้นเลื้อยไปมาอยู่บนหน้าของดร.เจน บางตัวก็สามารถเลื้อยตัวไปตามคราบอสุจิแล้วมุดเข้าไปในปากของดร.เจน ในปากของดร.เจนตอนนี้เต็มไปด้วยคราบอสุจิจากมนุษย์ต่างดาวและตัวอสุจิที่มีขนาดเท่านิ้วมือคนดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่ภายในปากสร้างความน่าขยะแขยงจน ดร.เจนจะสำรอกออกมาแต่ก็ไม่ทัน เจ้าหนวดเจ้ากรรมก็พุ่งมุดเข้าปากดร.เจนอีกครั้ง เสียงดัง พรวด! คราวนี้มันเข้าลึกกว่าครั้งแรก ตรงปลายอยู่ที่ลำคอของดร.เจน
ดร.เจน สีหน้าทรมานเพราะหายในไม่สะดวกนัก
ทางด้านอวัยวะสืบพันธ์ที่แช่อยู่ในมดลูก ตอนนี้มันเริ่มการเคลื่อนไหว มันรูดท่อนหนวดของมันจนเกือบจะออกมาจนสุดด้ามแล้วกระทุ้งเข้าไปอย่างแรง สร้างความเจ็บปวดแก่ ดร.เจน เป็นอย่างมาก แม้ว่าภายในมดลูกและช่องคลอดจะหลั่งสารเพื่อหล่อลื่นออกมาเพื่อลดแรงเสียดสีแต่ก็ไร้ผลเพราะขนาดที่ใหญ่เท่ากับท่อนขาคน
มดลูกของดร.เจนแทบจะหมดสภาพเมื่อเจ้าอสูรกายปลาหมึกตนนั้นซอยหนวดของมันเข้าออกเป็นจังหวะที่รวดเร็วเอาการ เข้าออกแต่ละครั้งก็เข้าจนสุดถึงกับกระแทกเพดานมดลูกของดร.เจนทุกครั้ง ออกก็ออกจนเกือบสุดปลายหนวด มดลูกของเธอแทบจะรับการจู่โจมครั้งนี้ไม่ไหว จนบางครั้งที่เพดานมดลูกถูกหัวปลายหนวดกระแทกดร.เจนก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะทะลุมั้ย เพราะแต่ล่ะครั้งนั้นมันลงหนักเสียเหลือเกิน

หน้าตาเธอเหยเก น้ำตาที่ไหลราวกับสายน้ำบ่งบอกถึงความเจ็บปวดแสนทรมาน เธอภาวนาขอให้มันจบไปเร็วๆเพราะเธอไม่อยากทนทรมานอีกต่อไปแล้ว
คราวนี้เจ้าหนวดสืบพันธ์เริ่มซอยจังหวะถี่ยิบ ตัวของดร.เจนแม้จะถูกหนวดรัดตรึงไว้จนยากที่จะขยับก็ตามแต่ด้วยแรงอันมหาศาลบวกกับจังหวะซอยหนวดสืบพันธ์เข้าออกอย่างรุนแรงและถี่เร็วขึ้น ร่างของดร.เจนก็ขยับไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วงทุกจังหวะ หน้าท้องของเธอนู่นขึ้นตามจังหวะกระแทกเข้าแสดงให้เห็นว่าขนาดหนวดนั้นใหญ่ไม่ธรรมดา มันซอยเร็วขึ้น เร็วขึ้น ดร.เจนเกร็งตัวรับทุกแรงกระแทกอย่างสุดขีด จนในที่สุด
มันก็ปล่อยจำนวนน้ำอสุจิสีเขียวอ่อนข้นเข้าไปเต็มมดลูกของดร.เจน ตัวอสุจิต่างดาวว่ายวนอยู่ในมดลูก ท้องน้อยของเธอนู่นขึ้นเหมือนคนท้อง เจ้ามนุษย์ต่างดาวคล้ายปลาหมึกถอนหนวดออกจากปากและร่องหีของ ดร.เจนพร้อมกัน และปล่อยร่างเธอลงสู่พื้น เธอนอนหมดแรง ขาทั้งสองข้างยากที่จะหุบเข้าหากันอยู่ในท่าชันเข่า ร่องหีของเธอมีน้ำอสุจิสีเขียวอ่อนเล็ดลอดออกมาจำนวนหนึ่งและตัวอสุจิที่พยายามเลื้อยออกมาจากภายใน แววตาเธอเหมอลอยไร้สติ ใจจริงเธออยากจะลุกหนีแต่ตอนนี้มันเป็นเรื่องยากของเธอ
ภายในมดลูกของดร.เจน จำนวนน้ำอสุจิที่มากเต็มมดลูกและตัวอสุจิที่ว่ายวนเวียนอยู่ภายใน ตอนนี้เจ้าตัวอสุจิแสนซนหลายตัวพยายามเลื้อยเข้าไปตามเส้นทางของรังไข่ที่ถึงแม้ว่าตอนนี้ ไข่ในรังไข่ไม่สามารถปฏิสนธิกับตัวอสุจิจากนอกโลกได้ แต่กลับเป็นเรื่องประหลาดที่ตัวอสุจิจากนอกโลกจะปฏิสนธิกับไข่ที่ไม่พร้อมปฏิสนธิได้อย่างเหลือเชื่อ
การปฏิสนธิภายในมดลูกของดร.เจนนั้น ดร.เจนไม่สามารถรับรู้ได้เพราะมันอยู่ภายในร่างกายแต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงนอนเฉยๆเท่านั้น
ดูเหมือนว่าเจ้ามนุษย์ต่างดาวคล้ายปลาหมึกจะไม่สนใจการนอนพักเอาแรงซักเท่าไหร่ มันใช้หนวดจับร่างกายของดร.เจนพลิกคว่ำลง แล้วใช้หนวดสองข้างรัดขาและถ่างขาทั้งสองข้างออกจากกันอีกครั้ง และใช้หนวดอีกสองข้างถ่างรูทวารหนักของดร.เจนจนกว้าง หนวดอันหนึ่งมีขนาดใหญ่กว่าหนวดอื่นตรงปลายมีลักษณะเหมือนดอกบัวตรงปลายคล้ายๆกลีบดอกไม้ที่หุบอยู่ มันตรงเข้ามาจ่ออยู่ตรงหน้ารูตูดของดร.เจนที่ถูกถ่างจนกว้าง เพื่อดำเนินแผนการต่อไปของมันต่อ ………………

==========

### ตอนที่ 4 วางไข่ทะลวงลำไส้ ###

ร่างของดร.เจนนอนคว่ำหน้าไร้การเคลื่อนไหว ขาทั้งสองข้างถูกหนวดรัดตรึงและถ่างออกจากกัน รูตูดของเธอถูกหนวดอีกสองอันถ่างออกกว้าง และหนวดอีกอันที่มีขนาดใหญ่ ตรงปลายเหมือนดอกบัวที่มีกลีบหุบอยู่ มันจ่อนิ่งอยู่หน้ารูตูดของดร.เจนที่ถูกถ่างออกจนกว้าง
สักครู่ตรงปลายหนวดที่เหมือนกลีบดอกไม้ที่หุบอยู่นั้นก็กลางออกจากกันเผยให้เห็นอวัยวะประหลาด มันมีลักษณะเหมือนท่ออะไรบางอย่างหรือจะคล้ายๆกับงวงช้างก็ไม่เชิง เมื่อมันคลี่กางออกแล้ว ก็มีน้ำเมือกสีเขียวใสๆพ่นออกมาจากปากรูท่อตรงเข้าไปยังรูตูดของดร.เจนที่ถ่างรออยู่
เจ้าของเหลวนั้นถูกปล่อยลงไปยังรูตูดดร.เจน จากนั้นมันก็ไหลไปตามลำไส้เรื่อยๆ เจ้าของเหลวนี้มันจะช่วยหล่อลื่นให้การเสียดสีภายในลดน้อยลง
ตอนนี้ทั้งตูดทั้งก้นของเธอเหนียวเหนอะไปด้วยของเหลวประหลาด รูก้นของเธอที่ถูกถ่างออกจากกันนั้นยิ่งถ่างออกกว้างกว่าเมื่อครู่ ตอนนี้ดร.เจนรู้แล้วว่ามันจะทำการอะไรถ้าไม่ใช่สวนก้นเธอ แขนทั้งสองข้างพยายามออกแรงตะเกียกตะกายไปข้างหน้าแต่ก็ถูกแรงจากหนวดที่ตรึงขาทั้งสองข้างดึงกลับมา เล็บเธอครูดกับพื้นจนถลอก
เมื่อร่างของเธออยู่นิ่งแล้วก็เป็นการดีที่มันจะลงมือ เจ้าหนวดขนาดยักษ์ที่เมื่อครู่กางปลายออกเพื่อปล่อยสารหล่อลื่น บัดนี้มันหุบปลายลงกลายเป็นเหมือนกับดอกบัวที่หุบกลีบอยู่ มันจ่ออยู่สักพักก่อนจะพุ่งลงไปยังรูตูดของดร.เจนที่ถูกแหกกว้างอยู่
“อื้อ~………!!!” ดร.เจนกัดฟันฝืนทนด้วยความทรมาน เพราะสิ่งที่เข้าไปยังลำไส้ของเธอมีขนาดใหญ่ เธอพยายามจะไม่ร้อง มือสองข้างกำไว้แน่นเกร็ง

ออด!………
เสียงออดของโรงเรียนดังขึ้นแสดงให้เห็นว่าโรงเรียนได้เลิกแล้ว และก็เป็นเสียงที่ทำให้โอ๋ได้ตื่นขึ้นจากการหลับไหล เธอตกใจกับสภาพของที่ยังมีคราบของน้ำกามที่น่าจะแห้งไปนานแล้ว มันยังเกาะติดตามตัวตามหน้าแต่สักพักโอ๋ก็รู้แล้วว่า น้ำกามทั้งหมดมันออกมาจากภายในร่างของเธอเอง ตอนนี้ท้องของเธอยุบลงจนเป็นปกติแล้ว โอ๋ยังไม่รู้ว่ามดมาเห็นสภาพเธอก่อนหน้านี่แล้ว โอ๋พยายามจัดการทุกอย่างเพื่อไม่ให้ใครรู้ แต่ในขณะที่โอ๋กำลังทำความสะอาดเตียง ผ้าปูเตียงที่เลอะไปด้วยคราบน้ำกาม เสียงหนึ่งก็ทำให้เธอสะดุ้ง ปึง!….ประตูห้องเธอเปิดขึ้น ปรากฏร่างของ มด โอ๋ทำอะไรไม่ถูกมือไม้สั่น ในสภาพที่เปลือยล่อนจ้อนและยังคงมีคราบน้ำอสุจิที่ทั้งแข็งเป็นคราบเกรอะกรังและที่ยังไม่แห้ง ก็เป็นเรื่องยากที่โอ๋จะอธิบายให้กับมดฟัง เธออับอาย
มดเดินเข้ามาใกล้
“ฉันรู้นะว่าเธอไปโดนอะไรมา ตอนกลางวันฉันมาเห็นสภาพของเธอแล้ว บอกฉันมาเถอะว่าใครเป็นคนทำเธอ”
มดถาม คำถามของมดทำให้โอ๋รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย เพราะมดรู้แล้วว่าเธอไปพบกับอะไรมาเมื่อคืน
โอ๋กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เธอนึกถึงเรื่องราวเมื่อคืน มันยากที่จะทำใจได้ โอ๋โผเข้ากอดมดและปล่อยโฮออกมา
มดเอามือลูบหัวโอ๋เบา แสดงท่าทีเพื่อปลอบ “ร้องออกมาให้พอ โอ๋แล้วลืมมันไปซะ” มดบอกเพื่อให้โอ๋ระบายความรู้สึกที่มีให้ออกมาสุดขีด โอ๋ร้องไห้ไม่หยุดจนสักพัก โอ๋ก็หยุดร้องลง มดประคองเธอให้นั่งลงบนเตียง สองมือจับกุมทั้งสองไหล่ของโอ๋ มดยื่นหน้ามาใกล้ๆหน้าโอ๋ มดสบตาแล้วพูดขึ้น
“ไหน ลองเล่าซิว่า ใครที่มันทำเธอ ” มดถามด้วยสีหน้าแน่วแน่เพราะต้องการความจริงจากเพื่อนสนิท
โอ๋เอามือปาดน้ำตาและเริ่มเล่าเหตุการณ์เมื่อคืน ที่เธอต้องผจญกับรุ่นพี่ไก่ และพรรคพวก ม.3 อีกนับสิบคนเมื่อเริ่มเล่าเรื่องราว น้ำตาที่เพิ่งจะหยุดไหลไปหมาดๆก็เริ่มไหลออกมาอีกครั้ง

เมื่อเรื่องราวที่เล่าออกมาจากปากของโอ๋ถูกคายความจริงออกมาหมดว่าใครเป็นคนทำ ก็สร้างความไม่พอใจต่อมดเป็นอย่างมาก เธอรู้สึกโกรธแค้นในตัวของ นายไก่และพรรคพวกเป็นอย่างที่ทำอย่างนี้กับเพื่อนรักของเธอ เสียงกัดฟันกรอด เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก ที่จริงมดก็เกลียดไก่มาตั้งแต่เข้ามาเรียกยังโรงเรียนประจำแห่งนี้ใหม่ๆด้วยซ้ำ ด้วยพฤติกรรมเกเรชอบมีเรื่องชกต่อยกับรุ่นน้องทั้งม.1และม.2 คงเพราะไก่เป็นลูกเจ้าของโรงเรียนประจำแห่งนี้ ฉะนั้นเวลามีเรื่องกันนั้น ไก่มักจะเป็นฝ่ายถูกเสมอ มีอยู่ครั้งที่ไก่สู้ไม่ได้ถึงขนาดนำเรื่องไปฟ้องพ่อผู้ซึ่งเป็นเจ้าของโรงเรียนให้ไล่นักเรียนคู่กรณีซึ่งเป็นแค่เด็กม.1 ออก เด็กคนนั้นถูกไล่ออก จากนั้นคนในโรงเรียนก็มักจะพาเรียกไก่กันว่า ไก่ขี้ฟ้อง แต่ก็เพราะเรียกไก่อย่างนั้นไก่จึงมักจะมีเรื่องกับคนอื่นอยู่บ่อยๆ
“ฉันจะนำเรื่องไปบอกกับอาจารย์ว่ามันทำอะไรกับเธอ” มดลุกขึ้นพรวดแต่ก็ถูกมือของโอ๋ฉุดรั้งไว้ สายตาของโอ๋เศร้าและโอ๋ก็บอกกับมด
“อย่าเลย มดฉันไม่อยากมีเรื่อง ถ้าหากนำเรื่องไปบอกอาจารย์ เธอก็น่าจะรู้ผลดีอยู่แล้ว” โอ๋บอก
“แต่ที่มันทำกับเธอ เธออยากให้มันลอยนวลเหรอไง โอ๋” มดค้านความคิดของโอ๋
“แต่ถ้าเธอนำเรื่องไปบอก ไม่ใช่แค่ฉันแน่ที่จะมีเรื่องคนเดียว เธอก็จะโดนไปด้วย รู้มั้ย ฉันไม่อยากให้เธอต้องมาโดนเหมือนฉัน เข้าใจมั้ย อีกอย่างคนอื่นจะคิดยังไงที่ฉันโดน………” มดพูดต่อไม่ออกเธอร่ำไห้อีกครั้ง
ความรู้สึกของโอ๋ โอ๋เกรงว่ามดจะโดนเหมือนกับเธอ ถ้านำเรื่องนี้ไปบอก เธอเป็นห่วงมด
ตอนนี้มดเข้าใจดีแล้วแต่ยังคงความโกรธแค้นอยู่ภายในใจ เธอคิดว่าสักวันเธอจะแก้แค้นให้ได้ไม่วันใดวันหนึ่ง

ทางด้านดร.เจน
ตัวของดร.เจนสั่นสะท้าน เมื่อเจ้ามนุษย์ต่างดาวได้เอาหนวดขนาดใหญ่ยัดเข้าไปในรูตูดของเธอ เมื่อตรงปลายหัวสามารถเข้าไปได้อย่างง่ายดายเพราะของเหลวที่ถูกปล่อยออกมาชโลมทั้งรูก้นและทั้งลำไส้เหมือนเป็นตัวหล่อลื่นให้หนวดขนาดยักษ์เข้าไปยังรูตูดที่เล็กนิดเดียว
หนวดขนาดยักษ์เคลื่อนที่ผ่านจากรูก้นค่อยๆไปตามลำไส้ใหญ่ลำไส้เล็ก การเดินทางของมันเป็นไปด้วยความสะดวก ถึงแม้ขนาดลำไส้ของมนุษย์จะเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดของหนวดยักษ์ แต่สารหล่อลื่นก็ช่วยให้มันเดินทางผ่านลำไส้ต่างๆได้ง่ายดาย เหมือนกับว่ามันช่วยขยายลำไส้ได้ก็ไม่ปาน
ดร.เจนกัดฟันฝืนทนความเสียวในร่องตูด
เมื่อเป็นอย่างนั้นเจ้าหนวดยักษ์ก็เดินทางสะดวก เมื่อมันผ่านลำไส้ต่างๆมาแล้ว ก็ถึงกระเพาะอาหาร
ซึ่งกระเพาะอาหารนี่ล่ะคือเป้าหมายของมัน
ปลายหนวดที่มีลักษณะเหมือนดอกบัวกลีบหุบ เมื่อมันเข้ามายังกระเพาะอาหารได้แล้วมันก็กางส่วนที่คล้ายกลีบออกแล้วขึงติดกับผนังกระเพาะอาหาร
ดร.เจนไม่รู้ว่ามันต้องการทำอะไร แต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงอดทนอดกลั้นต่อการกระทำของเจ้ามนุษย์ต่างดาว หน้าเธอบิดเบี้ยว แต่ก็ไม่มีเสียงร้องครวญคราง เธอกัดฟันแน่นแต่ก็มีเสียงออกมาจากลำคอบ้าง น้ำตาของเธอก็ยากจะหยุดกั้นไว้ได้ มือเธอที่ถลอกเพราะครูดกับพื้นก็กำเอาไว้แน่น ร่างกายเธอสั่นเกร็งไปทั่ว
ตอนนี้เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนที่ ตรงหนวดของมันมีลักษณะนู่นขึ้นเป็นวัตถุทรงกลม มันเคลื่อนที่มาตามสายลำหนวด จนกระทั่งมาถึงปากถ้ำรูก้นของดร.เจน เป็นเพราะขนาดของวัตถุที่มาตามหนวดนั้นมีขนาดใหญ่พอๆกับลูกเทนนิส จึงทำให้การเดินทางของมันลำบากเล็กน้อยแต่ก็สามารถผ่านเข้าไปจนได้ เจ้าสิ่งนั้นมันเดินทางไปตามลำหนวดที่อยู่ในลำไส้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งมันมาถึงปลายทางนั้นก็คือกระเพาะอาหารนั้นเอง มันถูกส่งออกมายังปลายหนวดที่เหมือนท่อ อย่างแรง ด้วยแรงส่งอย่างแรงวัตถุทรงกลมสิ่งนั้นก็กระแทกเข้ากับผนังเพดานกระเพาะอาหารอย่างแรง
ดร.เจน อ้าปากค้างเพราะความเจ็บปวด และก็เป็นโอกาสดี มนุษย์ต่างดาวตนนั้นใช้หนวดอีกอันหนึ่งพุ่งเข้าไปในปากของดร.เจนทันที เสียงดังพรวดสวนกลบกับเสียงที่กำลังจะดังออกมาจากลำคอ เจ้าหนวดที่เข้าไปในปากของดร.เจน นั้นมีขนาดเล็กกว่าหนวดอันอื่นแต่ก็ขนาดมาตรฐานฝรั่ง เมื่อมันเข้ามาในปากได้แล้ว แค่ในปากยังไม่ใช่เป้าหมาย มันเลื้อยเข้าไปยังคอหอยและเดินทางเข้าไปตามหลอดอาหารทันที
ดร.เจน สีหน้าไม่ดี เพราะเจ้าหนวดที่กำลังอยู่ในหลอดอาหารของเธอ ทำให้เธอหายใจลำบาก
ส่วนที่กระเพาะอาหารของเธอ วัตถุทรงกลมมีลักษณะเหมือนไข่กบหรือเม็ดแมงลักขนาดเท่าลูกเทนนิส ใช่แล้วมันคือไข่ของมนุษย์ต่างดาว ดูเหมือนมันจะเล็กไปกับกระเพาะอาหารแห่งนี้ ยังมีพื้นที่อีกมาก
เมื่อเป็นเช่นนี้ขบวนไข่อีกจำนวนมากก็ต่างพาเหรดกันมาตามท่อหนวด และเพราะไข่ที่ถูกส่งมามากมายนั้นก็เกือบทำให้ลำไส้ของดร.เจนขยายขนาดตามแทบไม่ทัน จนหวิดเกือบลำไส้แตก
ไข่จำนวนสิบยี่สิบกว่าใบต่างทยอยเข้ามายังกระเพาะอาหารของดร.เจน จนกระเพาะอาหารขยายใหญ่โต หน้าท้องที่พองโตขึ้นเพราะจำนวนไข่ที่เยอะเอาการทำให้ดร.เจนดูเหมือนคนท้องแก่ที่มีขนาดท้องใหญ่โตผิดปกติทั่วไป
เมื่อจำนวนไข่ที่ถูกส่งเข้าไปยังท้องของดร.เจน เพียงพอแล้วมันก็ดึงหนวดที่เป็นหนวดส่งไข่ออกมาจากกระเพาะอาหารของดร.เจน อย่างรวดเร็ว เสียงดังพรวด พร้อมกับร่างที่เกร็งแข็งทื่อของดร.เจน ก่อนเธอจะแน่นิ่งไป
รูตูดที่ถูกสวนเข้าไปวางไข่ดูเหมือนจะยับเยินขนาดหนักเพราะมันยังแหกอ้าอยู่ ไม่มีทีท่าว่าจะหุบ เจ้ามนุษย์ต่างดาวเลยพ่นของเหลวเหนียวเหนอะเหมือนเมือกเขียวๆปิดรูตูดเอาไว้กันไข่ที่วางไว้ในกระเพาะอาหารจะทะลักออกมา
ทางด้านหนวดที่เข้ามายังปากของดร.เจนและเดินทางเข้ามาในร่างกายตามหลอดอาหารตอนนี้มันเดินทางมาเจอเป้าปลายแล้ว
นั่นคือกระเพาะอาหารที่ตอนนี้อุดมไปด้วยจำนวนไข่หลายสิบใบที่กำลังรอน้ำเชื้อเพื่อปฏิสนธิ
เมื่อมาถึงเป้าหมายมันไปรอช้า รีบพ่น น้ำเชื้ออสุจิสีเขียวอ่อนข้นเข้าไปยังภายในกระเพาะอาหารดร.เจนทันที
มันปล่อยเข้าไปเป็นจำนวนมาก ท้องน้อยของดร.เจนที่ขยายใหญ่อยู่แล้วยิ่งใหญ่เข้าไปอีก
ในหัวดร.เจน กลัวเรื่องท้องที่ขยายใหญ่มากขึ้นจะแตก เพราะเธอจะรับไม่ไหวแล้ว แต่เธอก็ไม่อยากท้องแตกตาย เธอเกร็งร่างฝืนทนสุดขีด เท้าหงิกงอ
ตัวอสุจิต่างดาวจำนวนมากว่ายเวียนอยู่ภายในกระเพาะอาหารและหาทางปฏิสนธิกับไข่
ตอนนี้ไข่ทุกใบได้ถูกตัวอสุจิเจาะปฏิสนธิหมดแล้ว ตัวอื่นๆที่ปฏิสนธิไม่ทันก็ยังคงว่ายวนเวียนอยู่ภายในกระเพาะของดร.เจน ตอนนี้แผนขยายพันธ์ของมนุษย์ต่างดาวสำเร็จแล้ว มันดึงหนวดที่คาปากดร.เจนออก ร่างของเธอนอนนิ่งไร้สติ ตาปรือเหมือนคนตาย แต่เธอยังหายใจ ขาที่อ้าถ่างจนหุบไม่ได้เพราะตรงระหว่างขานั้นรับศึกหนักมาโชว์ให้เห็ยร่องหีของเธอที่ระบมช้ำและเกรอะกรังไปด้วยคราบอสุจิสีเขียวอ่อนข้นๆ และยังมีตัวอสุจิต่างดาวตัวเท่านิ้วคนเกาะอยู่ตามโคนขา
มันไม่ทำอะไรดร.เจนแล้ว เธอโล่งออกคิดในใจ ถ้าโดนอีกมีหวังไม่สวรรค์ก็นรกอยู่ใกล้ๆแน่ แต่เมื่อคิดได้ซักพัก เจ้ามนุษย์ต่างดาวตนนั้น ก็ใช้หนวดสองข้างเข้ารัดกับขาทั้งสองข้างของเธอ ในร่างที่ไร้เรี่ยวแรงเธอขัดขืนไม่ได้ เธอได้แต่ร้อง
” ไม่!!!!!!!!!!!!!…………….” มันลากร่างเธอเข้าไปยังยานของมันเสียงร้องของดร.เจนหายไป..
ตื้ด……ตื้ด…….ตื้ด…….ตื้ด……ตื้ด…….ตื้ด……………..
เสียงของอุปกรณ์สื่อสารที่อยู่ภายในกางเกงของดร.เจนที่ถูกฉีกขาดดังขึ้นแล้วเงียบหายไป

==========

### ตอนที่ 5 ความลับ ###

ดวงตะวันกำลังจะใกล้ลับขอบฟ้าไปทุกที
มดวิ่งกระหืดกระหอบอย่างเร่งรีบ เธอวิ่งออกจากตึกหอพักหญิงออกไป ตรงไปยังตึกเรียน
เป้าหมายของเธอคือ ห้องพยาบาล
ก่อนหน้านี้ โอ๋ ขอร้องให้เธอมาเอายาแก้ไข้ เพราะโอ๋รู้สึกไม่ค่อยดี ตัวร้อนนิดๆ
แต่มันจะไม่เป็นเรื่องเร่งด่วนเลย ถ้าโอ๋บอกเร็วกว่านี้
ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ในหัวมดหวังว่าห้องพยาบาลจะยังไม่ปิด
ห้องพยาบาลอยู่ข้างหน้าไม่ไกลมากนัก ห้องยังเปิดไฟอยู่ แสดงว่ายังไม่ปิด มดเร่งจังหวะเต็มสปีดฝีเท้าที่เร็วราวจรวดทางเรียบ มุ่งตรงไปยังห้องพยาบาลที่เป็นเป้าหมาย
มด หยุดหน้าห้องพยาบาล ตอนนี้มันอยู่เพียงแค่ภายหน้าของมดเท่านั้น
มดเอื้อมมือจะไปบิดลูกบิดเพื่อ แต่! ปรากฏว่า ประตูห้องกลับเปิดเข้าไปเอง
เผยให้เห็นร่างของผู้ที่อยู่ภายในห้องนั้นซึ่งเป็นผู้เปิดประตูนั้นเอง
ร่างๆนั้นคือ ไก่ รุ่งพี่ ม.3สุดแสบ ที่มดไม่อยากจะเห็นหน้าด้วยซ้ำ
ไก่มองมดด้วยท่าทีเฉยๆก่อนจะเดินสวนร่างมดออกไป
“เชอะ” มดสบถคำพูดเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องพยาบาลไป แต่ก็ต้องชนเข้ากับร่างของชายหลายคนที่เดินตามไก่ออกมาเป็นขบวน นับได้ราวๆสักสิบกว่าคนได้
“ไอ้พวกนี้ มันจะเจ็บป่วยเจ็บไข้พร้อมๆกันเลยหรือไง” มดด่าทออยู่ภายในใจ แต่ใจจริงก็คันปากอยากจะพูดไปเหมือนกัน
ไก่และพรรคพวก ยกขบวนเดินกันไปแล้ว มดจึงดันประตูห้องพยาบาลเข้าไป
มดตกตะลึงกับภาพภายหน้าตัวเอง
ร่างของ ทิพย์ อาจารย์ประจำห้องพยาบาล นอนเปลือยร่างล่อนจ้อน ขาถ่างอ้าเผยให้เห็นรองหีที่เต็มไปด้วยน้ำเชื้อจำนวนมาก ร่างของอาจารย์ทิพย์นอนจมกองคราบอสุจิ แววตาของเธอยังปรือเหมือนคนไม่มีสติ
มดทำอะไรไม่ถูก แต่ในสมองเธอ เธอรู้แล้วว่าเป็นฝีมือของพวกไก่
ภาพร่างอาจารย์ทิพย์ตรงหน้ามด สร้างความรู้สึกแปลกๆให้กับมด เธอรู้สึกว่าตัวร้อนๆ หน้าเธอแดง และตรงนั้นของเธอก็เริ่มชุ่มฉ่ำ ใช่แล้ว เธอกำลังมีอารมณ์ แต่ก่อนจะที่อารมณ์เธอจะระเบิดมากไปกว่านี้ เธอตัดสินใจตรงไปที่ร่างของอาจารย์
“อาจารย์ค่ะ อาจารย์เป็นอะไรบ้างค่ะ” มดเข้าไปพยุงร่างของ ทิพย์ และถามด้วยความเป็นห่วง
คำถามของมดช่วยเรียกสติให้เธอกลับคืนมาอีกครั้ง ร่างเธอกระตุกเล็กน้อย อาจจะเพราะรู้สึกตกใจเมื่อได้ยินเสียงของมด เธอหันมามองมดด้วยสายตาตกใจ ตอนนี้เธออายมาก เพราะมีคนอื่นมาเห็นเธอในสภาพที่ไม่น่าดูเช่นนี้ ทิพย์หลบสายตามด
“เธอ……เธอมาทำอะไรที่นี่” ทิพย์ถามมดกลับพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าที่กองกับพื้นขึ้นมาบังสภาพอันน่าอับอาย
“เอ่อ…เอ่อคือ ” มดอ้ำอึ้ง
“หนูแค่จะมาขอยา จากห้องพยาบาลเท่านั้นไม่คิดว่าจะ……” มดไม่อยากพูดต่อ
ทิพย์เอามือกุมท้องของเธอที่ตอนนี้ตั้งครรถ์มาได้จะ5เดือนแล้วสีหน้าเธอไม่ดีเอาซะเลย น่าแปลกที่คนท้องคนไส้อย่างเธอจะมามีอะไรกับนักเรียนชายนับสิบๆคน โดยไม่กลัวลูกในท้องจะแท้ง
“ชั้นไม่อยากให้เธอนำเรื่องนี้ไปบอกกับใคร” ทิพย์เอ่ยขึ้นมา
มดอึ้ง “ทะ..ทำไมล่ะค่ะ ก็การกระทำของนายไก่มัน….”
“ชั้นบอกให้เธออย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครไงล่ะ ไม่เข้าใจหรือไง ” ทิพย์ตอกกลับด้วยสีหน้ากร้าว
มดนิ่งไม่พูดอะไรกลับเพราะสีหน้าของอาจารย์ที่แสดงอาการโกรธกริ้ว
ทิพย์พยายามพยุงร่างลุกขึ้นโดยที่มือนึงยังกุมท้องอยู่แต่เพราะการผ่านศึกหนักมาหยกๆ เรี่ยวแรงเธอจึงไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่นัก มดเข้าไปประคองตัวช่วย นำร่างมาที่เตียง
“ชั้นจะเล่าอะไรให้เธอฟัง แต่เธอต้องอย่าไปพูดให้ใครฟังนะ” ทิพย์อยากจะระบายความลับที่อัดอั้นออกมาให้มดได้ฟัง เพราะตอนนี้มดรู้อะไรมากเกินไปแล้วจะปิดไว้ก็คงปิดไม่ได้แล้ว

ทางด้าน ดร.เจน
ร่างของดร.เจน ถูกตรึงติดไว้กับผนังภายในตัวจานบิน เธอยังมีสติอยู่ตลอดเวลาเพราะบางสิ่งที่ขยับไปมาภายในท้องที่ใหญ่โตของเธอ
ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าพวกมนุษย์ต่างดาวที่มีลักษณะเหมือนกับปลาหมึกพวกนั้นต้องการอะไร การที่มันวางไข่ในตัวเธอต้องหมายถึงการขยายเผ่าพันธ์ เธอไม่อยากคิดถึงตอนที่จะคลอดพวกมันออกมา ได้แต่เวทนาตัวเอง
ฟู่!………………
วัตถุที่คล้ายแค็ปซูลขนาดใหญ่ที่ก่อนหน้านี้ หนึ่งในสี่ได้เปิดออกอยู่แล้ว ตอนนี้อีกสามแค็ปซูลได้เปิดออกมาพร้อมกัน ภายในแค็ปซูล ปรากฏให้เห็นร่างของพวกมันอีก3ตัว
พวกมันนิ่งเฉย ตรงส่วนตาขนาดใหญ่ยังคงปิดอยู่ หมายความว่า มันยังหลับอยู่
ดร.เจน มองพวกมันไม่คลาดสายตา เพราะเธอเกรงว่าถ้าพวกมันตื่นขึ้นมา จะทำเธอเหมือนที่อีกตัวก่อนหน้านี้ได้ทำกับเธอ
สักครู่ ตาของเจ้ามนุษย์ต่างดาวทั้งสามก็ลืมขึ้น มันทั้งสามขยับตัวออกมาจากแค็ปซูล และกวาดสายตาของมันไปทั่วยาน และสายตาทั้งสามก็ประสายตาเข้ากับสายตาที่แสนหวาดกลัวของดร.เจนทันที
พวกมันทั้งสามตรงปรี่เข้ามายังร่างของดร.เจนที่ถูกตรึงไว้กลางผนังทันที
“ไม่!..อย่า…อย่าเข้ามานะ” เธอพยายามดิ้นรนเพื่อจะต้องการหลุดจากพันธนาการแต่ก็ไร้ผมส่วนที่ตรึงแขนและขาเธอไม่มีทีท่าว่าจะปลดปล่อยเธอไปง่ายๆ เธอได้แต่รอชะตากรรม
พวกมันทั้งสามหยุดอยู่ตรงหน้าร่างของเธอที่สั่นระริก ทั้งสามตัวจ้องมองเธอไล่ตั้งแต่หัวไปจนจรดเท้า ก่อนที่อีกตัวนึงจะใช้หนวดของมันพุ่งตรงไปยังร่องหีของดร.เจนที่บวมฉึ่งเพราะผ่านศึกหนักมา
มันใช้หนวดถูไถไป ก่อนจะจ่อปลายหนวดไว้หน้าร่องหีของเธอห่างแค่คืบ และมันกำลังจะนำหนวดหนวดของมันนั้นเข้ามายังในร่องหีของเธออีกครั้ง เธอคิดว่าคราวนี้เธอต้องตายแน่ๆ เพราะขนาดแค่ตัวเดียวเธอยังแทบจะขาดใจอยู่แล้ว แต่นี้ล่อมาถึงสาม ไหนจะท้องที่เธออุ้มไข่ของพวกมันไว้กว่า20ฟอง เธอไม่อยากคิดถึงวินาทีที่มันจะแทงหนวดขนาดมหึมานั้นเข้ามายังร่องหีของเธอ เพราะท้องของเธอคงจะรับไม่ไหวแน่และท้องของเธอคงต้องแตกออกมาแน่ถ้ามันออกแรงกระแทกหนวดขนาดมหึมานั้นเข้ามา เธอหลับตาปี๋กัดฟันแน่นเกร็งตัวสุดขีดเพียงเผื่อว่าเธออาจจะรอดผ่านศึกนี้ไปได้
กี๊ซ!!!!!!!!!……………………
เสียงประหลาดดังขึ้น ทำให้พวกมันทั้งสามหยุดชะงักก่อนหันหลังกลับไป
ต้นเสียงนั้นมาจาก เจ้ามนุษย์ต่างดาวตัวที่วางไข่ในตัวดร.เจน มันมุ่งตรงมายังทั้งสามตัว และดูเหมือนเจ้าตัวนั้นกำลังสื่อสารอะไรบางอย่างกับอีกสามตัว เสียงที่ฟังไม่รู้เรื่องแต่พอจะเดาได้ว่ามันคุยกัน พวกมันกำลังรวมหัวคุยกันนั้นเอง

สักครู่ดูเหมือนการคุยของพวกมันจะจบลงแล้ว อีกสามตัวก็ตรงมายังร่างดร.เจนอีกครั้งทันที ส่วนอีกตัวมันได้เดินออกนอกยานไป ทั้งสามหยุดตรงหน้าเธอ คราวนี้เธอคิดว่าไม่รอดแน่
ทั้งสามตัวนั้นยกหนวดขนาดมหึมาของพวกมัน ตัวล่ะข้างขึ้นมาและจ่อตรงไปยังร่างดร.เจน
เธอหลับตาปี๋อีกครั้งเพราะเธอไม่อยากเห็นภาพที่เธอคิดในหัว และคราวนี้มันยิ่งกว่าที่คิดเมื่อมันมาถึงสาม
เธอหลับตาอยู่นานแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักพักเธอรู้สึกเหมือนมีอะไรสัมผัสกับหน้าท้องที่ใหญ่โตของเธอมันเหมือนว่ามันลูบหน้าท้องเธอไปมา
ดร.เจนลืมตาขึ้น ก็พบสิ่งที่คาดไม่ถึง สิ่งที่เธอคิดไว้ก่อนหน้านี้มันผิดคาด เพราะทั้งสามตัวนั้นใช้หนวดลูบสัมผัสไปมาบนบริเวณหน้าท้องที่พองโตขึ้นเพราะมีไข่ของพวกมันอัดแน่นอยู่ภายใน ตัวหนึ่งใช้หัวของมันสัมผัสแนบกับหน้าท้อง ดูเหมือนพ่อคนที่กำลังแนบหูฟังเสียงเด็กในท้องไม่มีผิด
ดร.เจน รู้สึกโล่งอกไปสักพัก และก็นึกขึ้นได้ว่า ในขณะนี้ตัวเธอกำลังเป็นที่วางไข่ให้พวกมันอยู่ ถ้าหากพวกมันคิดจะทำอะไรเธอ ไข่ในท้องคงจะไม่ปลอดภัยเป็นแน่ ฉะนั้น นี้แหละคือเหตุผลที่มันไม่คิดจะทำอะไรเธอ
หนึ่งในสามผละตัวออกไป มันเดินไปหน้าเครื่องอะไรสักอย่างและใช้หนวดสัมผัสกับปุ่มบนเครื่องนั้น
ทันใดนั้นสายระยางสองสายที่ตรงปลายหุ้มบางสิ่งที่คล้ายจุกใสๆก็ขยับมาตรงหน้าร่างของดร.เจน
มนุษย์ต่างดาวอีกสองตัวผละถอยออกมาจากร่างของเธอ ดร.เจนไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร แต่เป้าหมายของสายระยางนั้นมุ่งมาที่เธอ
สายระยางสองสายพุ่งตรงไปยังหัวนมทั้งสองของดร.เจน จุกใสๆตรงปลายสายเจาะเข้าตรงหัวนมทั้งสองข้างพร้อมกัน
“กรี๊ด!!!!!!!……….” ดร.เจนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด สายระยางสองสายยึดติดเข้ากับหัวนมเธอ เธอไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรเธอแต่เธอเหลือบไปเห็นพวกมันกดปุ่มบนเครื่องนั้นอีกแล้ว
ทันใดภายในสายท่อระยางก็มีของเหลวบางอย่างข้นๆไหลมาตามสายและตรงมายังหัวนมเธอ
ของเหลวนั้นถูกส่งเข้าไปยังสองเต้าของดร.เจนอย่างง่ายดายผ่านหัวนมที่ถูกเจาะ มันเข้าไปสะสมยังภายในเต้านมทั้งสองข้างของเธอ มากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ทั้งสองเต้าของเธอขยายใหญ่อย่างกับลูกโป่งที่ใกล้แตกไม่มีผิด
สักพักของเหลวก็หยุดส่งถ่ายมายังเต้าทั้งสองของเธอ สายระยางนั้นหลุดออกจากเต้าทั้งสอง เผยให้เห็นเต้านมที่ใหญ่โต หัวนมทั้งสองข้างขยายใหญ่และชูชัน และยังคงมีคราบของเหลวติดเขรอะอยู่
ของเหลวที่ถูกส่งเข้าไปสะสมยังภายในเต้านมนั้น แท้จริงแล้วมันเป็นเหมือนนมที่มีไว้สำหรับเมื่อไข่ในท้องดร.เจนออกมา พวกมันจะได้กินนมจากเต้าของดร.เจนผู้ให้กำเนิดนั้นเอง

กลับมาทางด้าน ทิพย์และมด

ทิพย์เล่าเรื่องทั้งหมดให้มดฟัง มดเข้าใจแล้วว่าอาจารย์ทิพย์ถูกพวกไก่ข่มขืนมาตั้งแต่เข้ามาใหม่ๆแล้ว และพวกของไก่มักจะมารุมโทรมเธออยู่บ่อยๆ รวมทั้งการตั้งครรถ์ของเธอเธอก็เผยว่า พ่อเด็กในท้องก็คือพวกไก่นั้นเอง แต่เธออายไม่กล้าบอกใคร และกลัวจะโดนพ่อไก่ไล่ออกถ้าพูดความจริงให้คนอื่นรู้
มดรู้สึกเห็นใจและรับปากอาจารย์ทิพย์ว่าจะไม่บอกใคร ก่อนเธอจะนึกขึ้นได้ว่า เธอมีธุระ
ที่เธอมายังห้องพยาบาลนี้เพราะเธอต้องการจะมาของเบิกยาเพื่อเอาไปให้แก่โอ๋
เมื่อนึกได้มดจึงขออนุญาติทิพย์เดินไปหยิบยาแก้ไข้
“อาจารย์ค่ะหนูขอเบิกยาค่ะ”
ทิพย์พยายามจะพยุงร่างขึ้นเพื่อจะไปจัดแจงจำนวนยาให้ แต่มดกลับจัดการเองทุกอย่าง ” เดี๋ยวหนูจัดการเองค่ะอาจารย์ อาจารย์ยังเหนื่อยอยู่ถ้าออกแรงมากเดี๋ยวน้องในท้องจะแท้งเอานะค่ะ ” เมื่อได้ทุกอย่างตามต้องการแล้วมดก็ลาทิพย์แล้วเดินออกนอกห้องพยาบาลทันที แต่มดก็โผล่หัวกลับมา
“อาจารย์ค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง หนูจะเก็บมันไว้เป็นอย่างดี ”
มดลาครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินลับไปยังหอพักหญิง
ระหว่างทาง ในขณะที่มดเดินอยู่ก็หันหน้าไปทางตึกหอพักชายที่อยู่ไกลออกไปไม่มากนัก มดเห็นพวกของไก่นั่งจับกลุ่มที่โต๊ะหินอ่อนหน้าหอพักชาย รู้สึกว่าพวกไก่จะจับกลุ่มคุยกันอย่างสนุกสนาน แม้มดจะไม่ได้ยินว่าพวกของไก่คุยกันเรื่องอะไรก็ตามแต่ก็พอเดาได้จากท่าทางประกอบการพูดที่ส่อไปในทางทะลึ่ง ใช่แล้วมดคิดว่าพวกไก่คงไม่พ้นคุยกันเรื่องอย่างว่า มดไม่สนใจเดินกลับหอพักทันที

==========

### ตอนที่ 6 เดินทาง ###

มดเดินกลับมายังห้องของตน เธอนำยาที่ได้มาให้กับโอ๋
“ขอบใจนะมด” โอ๋กล่าวขอบคุณ แต่มดยิ้มและส่ายหน้า “ไม่เป็นไร แค่ไปเอายามาแค่เนี้ย ไม่ต้องขอบอกขอบใจชั้นก็ได้” มดตอบ
ตอนนี้ความจริงใจของมดอยากจะบอกความลับที่อาจารย์ทิพย์ได้บอกกับเธอใจจะขาด แต่เพราะคำสัญญาที่ให้ไว้ทำให้มดต้องฝืนใจไว้ก่อน
“นี่มด”
“หือ ?”
“ชั้นมีบางอย่างจะบอกเธอ มันเป็นความลับที่ชั้นไม่เคยบอกใคร” โอ๋พูดแบบน่าสงสัยชวนคิดจนทำให้มดถึงกับหูผึง
“คะ…ความลับ….ความลับอะไร?” มดถามกลับเพียงเพราะอยากรู้คำตอบ
“เอ่อ……….เอ่อ …คือ…” โอ๋อ้ำอึ้ง
“ถ้าฉันเล่าให้ฟังเธออย่าตกใจน่ะ” โอ๋ยังหวั่นใจที่จะเล่าเรื่อง
“อืม” มดพยักหน้าเหมือนให้สัญญา
” เมื่อวานที่ ก่อนที่ฉันจะโดนพวกพี่ไก่รุมข่มขืน ฉันเห็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตเลยล่ะ”
“สิ่งมหัศจรรย์ ?… แล้วมันคือ….” มดกำลังคิดในใจเพื่อทายคำตอบจากปากโอ๋ แต่โอ๋พุดสวนกลับทันที
” ฉันเห็นจานบิน ” โอ๋ตอบหน้าตามีสีสัน
“จานบิน” มดยังตกใจในคำตอบ และสีหน้าตออกมาแบบคนไม่เชื่อ
“ใช่! จานบิน ฉันเห็นมันจริงๆ เมื่อคืน อย่าบอกน่ะว่าเธอไม่เชื่อ ” โอ๋มั่นใจในคำพูดของตัวเอง และรู้ดีว่า มดไม่มีทางเชื่อเรื่องอย่างนี้ง่ายๆหรอก นอกจากจะมีหลักฐานมายืนยัน ทั้งสีหน้าของมดก็บอกถึงคำตอบได้เป็นอย่างดี
” เชื่อจ๊ะ…เชื่อ ” มดฝืนใจตอบแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้โอ๋เชื่อใจได้ว่ามดจะเชื่อเรื่องแบบนี้
“ถ้าเธอเชื่อ พรุ่งนี้เตรียมตัวไปกับฉัน”
“เตรียมตัว?…. เตรียมตัวไปไหน” มดงง
” ก็เตรียมตัวไปดูจานบินที่ฉันบอกเธอไงล่ะ ” โอ๋ตอบ ส่วนมดทำหน้างุนงง

ณ. ศูนย์วิจัยดาราศาสตร์

ภายในศูนย์วิจัย ผู้คนเดินพล่านยังกับมีงานเลี้ยงแต่ไม่ ทุกคนวุ่นกับการเตรียมแผน แผนบุกป่าอีกครั้ง
“เมื่อกลางวันนี้ ทีมสำรวจของดร.เจนได้ออกเดินทางสำรวจในบริเวณป่าหลัง โรงเรียนกินรวิทยาลัย บัดนี้ยังไม่สามารถติดต่อได้ ” คณะวิจัยคนนึงพูดขึ้นต่อหน้าคนสวมชุดลายพรางทหาร ใช่แล้วพวกเค้าเป็นทหารพรานฝีมือดี พวกเค้าเพิ่งถูกดึงตัวมาถึงที่นี่ไม่นาน พร้อมกับถูกจ้างให้เข้าไปค้นหา ทีมสำรวจและค้นหาทีมแรก ที่ขาดการติดต่อไป ทีมนั้นคือทีมสำรวจของดร.เจน
“ที่เราจ้างพวกท่านมา เพราะให้มาค้นหาคนในรูปพวกนี้ ” หนึ่งในทีมวิจัยคนนึงหยิบรูปทั้งสามคนขึ้นมา มีรูปดร.เจนเป็นหนึ่งในนั้น
” มั่นใจเหรอว่าพวกเค้าหายตัวไป ติดต่อกันแน่หรือยัง ” หนึ่งในคนชุดลายพรางเอ่ยขึ้นมา
” ทางเราไม่มั่นใจว่าพวกเค้าหายตัวไป แต่จากการติดต่อทางเครื่องสื่อสาร พวกเค้า ขาดการติดต่อ มานานกว่า6 ชั่วโมงแล้ว ” ชายคนนึงอธิบาย
” แล้วพวกเค้าเข้าไปสำรวจอะไรกัน ” โรส หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มชุดลายพรางเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย
” อันนี้พวกผมบอกพวกคุณไม่ได้มันเป็นความลับ ” คำตอบนี้สร้างความงุนงงให้กับกลุ่มทหารพรานเป็นอย่างมาก
“เอาเป็นว่า พวกคุณทำตามที่พวกผมสั่งแล้วกัน พรุ่งนี้จะออกเดินทางจากนี่ 9 โมงเช้า เพื่อเป็นการให้พวกคุณทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ พวกเราจะโอนเงินค่าจ้างเข้าบัญชีทุกคนก่อนปฏิบัติการพรุ่งนี้เช้าก่อนจะออกเดินทาง เพื่อให้พวกท่านแน่ใจว่าค่าจ้างจะไม่มีตกหล่นใดๆ ” คำตอบนี้ดูเหมือนจะสร้างความพอใจเป็นอย่างมาก ทั้งหมดไม่มีความสงสัยแล้ว เมื่อฟังถึงแผนการที่จะปฏิบัติในวันพรุ่งนี้อีกครั้งจนเข้าใจดีแล้ว กลุ่มทหารพรานทั้ง6 จึงแยกย้ายกันพักผ่อนทันที

ทางด้านโอ๋และมด
โอ๋จัดเตรียมของเข้ากระเป๋าเดินทางเล็กๆ วันนี้เธอไม่ขึ้นไปดูดาวเหมือนเคยเพราะต้องเตรียมข้างของใส่กระเป๋าเพื่อออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า อีกนัยหนึ่งก็กลัวขึ้นไปจะไม่รอดพวกพี่ไก่อีกครั้ง ส่วนมดนั่งดูโอ๋จัดแจงของอยู่บนเตียง
” นี่เธอจะไปจริงๆเหรอ” มดเอ่ยถามอย่างหวั่นๆ
” ไปจริงสิ ฉันเห็นมันตกแค่ป่าหลังโรงเรียนเราเท่านั้นเอง และชั้นก็โทรไปบอกที่บ้านแล้วว่า พรุ่งนี้ ชั้นไม่กลับ”
“แล้วถ้าชั้น….” มดอ้ำอึ้งที่จะตอบ
“เธอจะไม่ไปก็ไม่เป็นไร ถ้าเธอไม่เชื่อสิ่งที่ฉันเห็น ส่วนชั้นเชื่อในสิ่งที่ตาฉันเห็น เพราะงั้นแล้วแต่เธอ” โอ๋เหมือนพูดประชดประชัน
“ใครว่าฉันไม่ไป ฉันจะไปกับเธอ ” มดพูดเหมือนรับคำท้า ในใจก็หวั่นเพราะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่มดพูด แต่เพื่อไม่ให้เพื่อนเสียใจ จึงรับคำไว้ก่อน อีกอย่างเธอจะได้เที่ยวในป่าหลังโรงเรียนด้วย เพราะเธอไม่เคยเข้าไปยังป่าแห่งนั้นเลย
” ตกลงเธอจะไปใช่ม่ะ ” โอ๋เอ่ยเพื่อฟังคำยืนยัน
” ใช่ฉันไปแน่ ” มดตอบหนักแน่น
“ถ้าจะไป แล้วไม่คิดจะเตรียมตัวจัดแจงออกสำหรับเดินทางพรุ่งนี้เหรอ ” โอ๋พูดกัด
มดอึ้งซักพัก ก่อนจะรีบจัดแจงของทันที
เมื่อทั้งครู่เตรียมตัวเสร็จก็รีบเข้านอนทันทีพรุ่งนี้จะได้ไปกันแต่เช้า ดูเหมือนโอ๋จะนอนไม่ค่อยหลับ เพราะเธอยังเจ็บระบบตรงหีของเธอไม่หาย แต่สักพักก็หลับไปจนได้

เช้าวันต่อมา
โอ๋และมดรีบทำกิจวัตรตอนเช้าอย่างเร่งรีบ
เมื่อทั้งคู่เสร็จเรียบร้อย ก็นำสัมภาระที่ตระเตรียมไว้ทั้งคืนสวมหลังแล้วเดินออกโรงเรียนทางประตูหลัง ผิดกับคนอื่นที่วันนี้เป็นวันเสาร์ หลายคนนำสัมภาระติดต่อเพื่อกลับไปบ้าน เพราะโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประจำ จึงทำให้กลับบ้านได้เฉพาะเสาร์-อาทิตย์เท่านั้น

รถตู้คันนึงวิ่งมาจอดยังหน้าป่าหลังโรงเรียนกินรวิทยาลัย ประตูหลังถูกเปิดออกก่อนจะมีคนในชุดลายพรางทั้งหกออกมาด้วยอาวุธครบมือ ทั้งหมดตระเตรียมอุปกรณ์สื่อสารจนพร้อม และทำตามแผนทันที ปฏิบัติการค้นหาคนทั้งสาม
ทั้งหกแยกกันเป็นสองกลุ่ม กลุ่มล่ะสามคน และแยกทางกันเข้าป่าไปพร้อมๆกัน
กลุ่มที่หนึ่งประกอบไปด้วย คง , สัน และ ยุทธ
กลุ่มที่สองประกอบไปด้วย ทัน , ธีร์ และ โรส หญิงสาวคนเดียวในกลุ่ม ที่แต่งชุดลายพรางสั้นจู๋โชว์สะดือ กางเกงขาสั้นโชว์ขาอ่อน ที่เธอแต่งตัวแบบนี้ไม่ใช่ไปล่อเสือที่ไหนแต่สำหรับเธอแล้ว มันช่วยให้เธอถนัดและคล่องแคล่วต่อสภาพภูมิประเทศที่เป็นป่ารก
ทั้งหมดมีอาวุธติดตัวเป็นปืนกลและปืนสั้นพร้อมกระสุนที่เผื่อไว้มากพอจะไปรบกับผู้ก่อการร้ายภาคใต้ทีเดียว
กลุ่มของ ทัน ธีร์ และ โรส ได้ค้นพบ รถกระบะ ซึ่งเป็นคันเดียวกับที่ทีมสำรวจชุดแรกที่นำโดยดร.เจน จอดทิ้งอยู่ไปห่างจากทางถนนมากนัก รถไม่มีกุญแจ แสดงว่า ทีมสำรวจชุดแรกนำมันไปด้วย และยังไม่กลับมาที่รถนี่อีก
ธีร์สำรวจรอบๆก็พบกับรอยเท้าซึ่งเป็นลอยลึกเหมือนรองเท้าคอมแบท หลายรอย ซึ่งรอยเท้านั้น มุ่งหน้าตรงเข้าป่ารกภายหน้า ธีร์เรียกอีกสองคนให้มาดูก่อนจะจ้องหน้ากันก่อนจะพยักหน้าบอกเหมือนเป็นสัญญาณตกลง ก่อนทั้งหมดจะเดินตามรอยเท้าเข้าป่าไป
ทางด้านรถตู้ที่นำทีมสำรวจชุดนี้มา ภายในรถก็เต็มไปด้วยอุปกรณ์สื่อสารทันสมัยครบเครื่องเต็มไปหมด เจ้าหน้าที่กำลังจ้องมองจอมอนิเตอร์อย่างขมักเขม้น โดยไม่สนใจรอบข้างเลย บนจอเป็นภาพของสภาพภูมิประเทศของป่า แล้วมีจุดกระพริบอยู่ 6 จุด แยกไปสองทางอย่างล่ะ3จุด ซึ่งจุดตรงนั้นบ่งบอกถึงตำแหน่งของทีมสำรวจ ทั้งหกจุดเริ่มเดินลึกเข้าป่าไปเรื่อยๆ จู่ๆก็มีจุดๆหนึ่งปรากฏขึ้นบนจอมาอีกหนึ่งจุดอยู่ใกล้บริเวณกลุ่มของ ทัน ธีร์ และโรส หากเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กจะไปปรากฏนอกจากจะมีขนาดใหญ่อย่างหมาหรือเสือเป็นต้น
พงษ์ เจ้าหน้าที่ ควบคุมดูแลเครื่อง จึงรีบบอกผ่านวิทยุสื่อสารทันที
” อินทรีสองๆ ตอบด้วย ”
” มีอะไรหรือ ” ทันตอบ
” มีสิ่งมีชีวิต ปรากฏสัญญาณอยู่ใกล้เคียง ทาง 8 นาฬิกา ระวังตัวด้วย อาจเป็นสัตว์ใหญ่ ” พงษ์ตอบให้ระวัง
“รับทราบ จะทำการตรวจสอบเดี๋ยวนี้ ” ทันตอบก่อนจะกวักมือเรียกโรสกับธีร์เป็นสัญญาณคุมกัน
ทันเดินไปสำรวจบริเวณนั้นก่อนจะเห็นพุ่มไม้ขยับ ทันจับปืนประบ่าเตรียมตัวจู่โจมทันทีถ้ามันตรงเข้ามาทำร้ายเค้า ทุกฝีก้าว หัวใจของเค้าเต้นระรัว
เบื้องหน้าปรากฏร่างของ กวางน้อยตัวเดียวเท่านั้นเมื่อมันเห็น ทัน ก็ตกใจวิ่งป่าราบทันที ทันโล่งใจ
” รังอินทรี นี่อินทรีสองตอบ พบเพียงแค่กวางหนึ่งตัว ” ทันตอบแบบอารมณ์
” ระวังตัวด้วย ถ้าพบเป็นสัตว์ อนุญาตให้ป้องกันตัวได้ ” พงษ์ตอบ
“รับทราบ ” ทันตอบกลับ

ทางด้าน โอ๋ กับ มด เมื่อเดิน ทางจากหลังโรงเรียนมาเพื่อจะเข้าป่าไปเหมือนกันก็ตกใจกันใหญ่ที่เห็นมีรถตู้คันใหญ่มาจอดอยู่ริมถนนข้างป่า ซึ่งดูๆแล้วจากที่มีอุปกรณ์สื่อสารทันสมัย ต่างๆเต็มรถพร้อมกับจำนวนคนที่อยู่รอบๆนั้น แปบว่าไม่ธรรมดาแน่ โอ๋คิดว่าต้องมีคนเข้าไปสำรวจเหมือนกัน ถ้าจะเดินตรงเข้าไปอาจจะโดนจับได้แน่ แต่โอ๋ก็ยังอยากจะเข้าไปดูจานบินที่เธอเห็นด้วยตาเธอจริงๆ
มดจับมือโอ๋ลากมาก่อนจะบอกว่า ” เราต้องหาทางเดินอ้อมไปเพื่อไม่ให้พวกเค้าจับได้” พูดจบมดก็จับโอ๋เดินอ้อมไปตามทางถนนเมื่อเห็นว่าไกลได้ที่ก็เดินตัดเข้าป่าไปทันที

” รังอินทรี ได้ยินแล้วเปลี่ยน ” กลุ่มของ คง , สัน และ ยุทธ ติดต่อกลับฐานชั่วคราว
“รังอินทรีได้ยิน มีอะไรอินทรีหนึ่ง ”
” พบศพคนสองคน เป็นคนที่พวกคุณให้พวกผมออกตามหา คาดว่าว่าเสียชีวิตเพราะคอหัก ส่วนผู้หญิงอีกคนยังไม่พบ ” สันตอบ
” ค้นหาอีกคนให้พบด่วน ” พงษ์ตอบอย่างกังวล
“รับทราบ ”
ทั้งหมดออกค้นหาทั่วบริเวณใกล้เคียงทันที
” เฮ้! ดูนั้นสิ ” ยุทธอุทานเสียงดัง สายตามองตรงไปข้างหน้า ทั้งสันและ คงมองตามสายนั้นไป
ภาพตรงหน้าสร้างความประหลาดใจให้กับพวกเค้าเป็นอย่างมาก วัตถุรูปร่างเหมือนจานโลหะขนาดใหญ่ จะเรียกว่าจานบินเต็มปากก็ว่าได้ อยู่เบื้องหน้าพวกเค้าทั้งสาม ทั้งหมดประหลาดใจต่อภาพที่เห็น
” รังอินทรี เราพบวัตถุประหลาดคล้ายยานบิน อยู่บริเวณใก้ลเคียงห่างออกไปประมาณ 50 เมตร”
” นี่รังอินทรี ขอให้พวกคุณอย่าเพิ่งเข้าใกล้วัตถุดังกล่าว หาคนของเราให้พบแล้วออกมาโดยด่วน ”
” รับทราบ ” สันตอบไปอย่างนั้นก็จริงแต่ก็ยากจะทำตามเพราะสิ่งที่ค้นหาออาจจะอยู่ภายในก็ได้
พงษ์เห็นสัญญาณของทั้งสามมุ่งตรงไปข้างหน้าก็รู้ว่าทั้งสามกำลังตรงเข้าหาวัตถุลึกลับนั้น
” อินทรีหนึ่ง ผมขอให้พวกคุณออกมาอย่าเข้าใกล้วัตถุดังกล่าว ” พงษ์บอกย้ำแต่เหมือนไร้ผล ทั้งสามมุ่งตรงเข้าหายานบินประหลาดทันที
ปรากฏอีกหนึ่งสัญญาณขึ้นมาอีกหนึ่งจุดบนจอ จาก สามนาฬิกา การเคลื่อนไหวของมันกำลังมุ่งตรงเข้าหาทั้งสามอย่างรวดเร็ว
พงษ์ตกใจ
“มีบางอย่างกำลังมุ่งตรงไปยังพวกคุณ อินทรีหนึ่ง ” พงษ์พยายามบอกเตือน
ทันใดนั้น เสียงปืนกลดังต่อเนื่องขึ้นมากลางป่า ฝูงนกที่เกาะตามต้นไม้พากันโผบินเพราะตกใจเสียงปืน ก่อนจะเงียบสนิท
สัญญาณบนจอของทั้งสามหายไปจากหน้าจอ เหลือเพียงสัญญาณประหลาดที่เพิ่งตรงเข้าหาทั้งสามเมื่อครู่ ขณะนี้สัญญาณของมันยังคงนิ่งอยู่บนหน้าจอมอนิเตอร์

มดกับโอ๋ตอนนี้ก็เข้าเขตป่ามาได้แล้วก็ตกใจกับเสียงที่ได้ยิน ทั้งคู่เริ่มหวาดกลัวแต่ก็ใจสู้เดินหน้าเข้าป่าต่อไป

About the author /