แดดยามเช้า ของวันใหม่ปลุกผมจากนิทรา เช้าวันนี้ก็เหมือนกับทุก ๆ

แดดยามเช้า ของวันใหม่ปลุกผมจากนิทรา เช้าวันนี้ก็เหมือนกับทุก ๆ วันแต่แตกต่างที่เช้าวันนี้มีร่างกายของหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่ข้าง ๆ แท่งเนื้อของผมยัง คาอยู่ในถ้ำของเธอมาตั้งแต่เมือคืน
“อืม…เช้าแล้วเหรอเนี่ย” ผมลุกขึ้นแท่งเอ็นที่แข็งตัวตอนเช้าดึงร่างผู้หญิงนั้นติดขึ้นมา หน้าท้องของเธอนูนตามขนาดแท่งที่มหึมา เมือยืนสุดแล้วร่างนั้นก็ค่อย ๆ รุดลงตามแรงโน้นถ่วง เมื่อถ้ำของเธอหลุดออกจากแท่งเนื้อ น้ำเชื้อจำนวนมากก็ไหลทะลักออกมา แต่ร่างนั้นกลับไม่แสดงอาการใด ๆ เลยหากว่าดูดี ๆ ร่างนี้นั้นไม่หายใจด้วยซ้ำ
“สงสัย 16 รอบจะมากไปแฮะ”ผมเดินเข้าห้องน้ำ อาบน้ำอุ่นจนเนื้อตัวสะอาด ผมจ้องมองแท่งเอ็นของผมที่ลู่ไปตามแรงน้ำวันนี้มันดูบวมกว่าปกติเพราะว่าผ่านศึกหนักมา กว่า 10 นาที ที่บรรจงอาบน้ำให้ร่างกายสะอาดที่สุดเพื่อจะไปเรียนเช้านี้ เมื่อเดินออกมาร่างของหญิงสาวนั้นยังอยู่นิ่งไม่ขยับจากที่เดิมเมื่อเช้า
“อืม…. ถ้าไม่ขยับก็น่าเบื่อเหมือนกันแฮะ” ผมเดินมาที่ร่างนั้น ใช้เท้าเขี่ยบั้นท้ายไปมา ร่างนั้นพลิกหงายเห็นสัดส่วนที่บอบช้ำจากการโดน บีบเค้นไปทั่ว ผมจับร่างนั้นชันเข่า ให้ร่างนั้นอ้าขากว้างแล้วจึงเดินไปที่ตู้เย็นและหยิบถุงยางที่จับตัวแข็งในช่องฟรีสออกมา

“อยากรู้จริง ๆ ว่าเช้านี้แก จะทำหน้ายังไง”แล้วก็เสียบถุงยางแช่แข็งเข้าไปในถ้ำแต่ดูแล้วบางทีแท่งเดียวคงไม่พอ ผมเลยเสียบเข้าไปอีกอัน ถ้ำของร่างนั้นคับแน่นไปด้วยแท่งน้ำแข็ง ผมจึงพละไปแต่งตัวเพื่อเตรียมไปเรียน
7.50 สถานีรถไฟฟ้า
“จะมายังนะ” ผมบ่นกับตัวเองเบา ๆ รอไม่นานนักสิ่งที่ผมรอคอยก็ปรากฏ
หญิงสาวคนเดียวกับที่อยู่ในห้องก็ปรากฏ เธอเดินมาช้า ๆ เหมือนราวกับปวดร้าวไปทั้งตัว หน้าแดงเป็นลูกตำลึง ร่างของเธอนั้นเซไปมาเหมือนจะเป็นลม
ผมสังเกตอาการแล้วก็แอบยิ้มในใจ กว่า 5 นาทีที่รอรถไฟฟ้า ผมได้สังเกตอาการเธอตลอดแต่เธอนั้นไม่ได้สนใจผมเลย ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่ากระโปรงตรงหว่างของเธอนั้นคล้ายกับมีรอยคราบอะไรซักอย่าง รถไฟฟ้ามาถึงแล้วเธอกับผมขึ้นคนละประตูแต่อยู่โบกี้เดียวกัน ผมจ้องมองเธอจนพยายามมอดกลั้นอาการแล้วก็อดที่จะเกิดอารมณ์ไม่ได้
คุณคงสงสัยล่ะสิว่า เกิดอะไรขึ้นกับเธอ และ ผมนั้นเป็นใคร ถ้าจะพูดเรื่องมันเริ่มขึ้นเมื่อ 2 วันก่อน เมื่อผมได้พบกับ “มัน”

2 วันก่อน
ผมเป็นแต่นักเรียนชั้นปี 3 ที่ไม่ค่อยได้เรื่อง มีชีวิตไปวัน ๆ เรื่องหญิงไม่ต้องถามไม่มีใครอยากจะเข้าใกล้ผมหรอก ในห้องมีแต่รูปนางแบบดาราและก็มีโมเดลผู้หญิงเปลือย เกลื่อนห้องไปหมด 20 ปีที่ผ่านมา ผมเจ็บช้ำจริง ๆ
“มาทำไม”จอย น้องรหัส ปี 2 ตวาดใส่เมื่อผมเดินเข้าใกล้
“คุยบ้างไม่ได้เหรอ”ผมพยายามพูด
“อยากแก น่ะเหรอ จะคุยกับฉันจะคุยเรื่องอะไรฮะ”จอยตวาดอีก
“ก็… คุยเรื่องเรียน… มั้ง”ผมพยายามคิดสิ่งที่จะพูดได้
“โง่ อย่างแก น่ะหรอจะมาคุยเรื่องเรียน” จอยขว้างจานของโรงอาหารใส่ผม
“อึก …. ไม่คุยก็ได้”วันนี้นอกจากจะเจ็บตัวแล้วยังเจ็บใจอีกด้วย ที่จริงแล้วผมเกลียดเธอมากติดแต่ที่เธอเป็นน้องของคนที่ผมเคารพเขาฝากฝัง(ดิน)ไว้ แม้จะเจ็บใจก็ต้องดูแล

“ไอ้ เชี้ยยยยยย โคตรควายเลยเป็นกู กูดักฉุดไปแล้วไม่ปล่อยให้กร่างขนาดนี้หรอก”ไก่เพื่อนสนิดผมด่า
“ไม่ได้ เว้ย พี่เขาฝากดูแล”ผมตอบเสียงอ่อย ๆ
“พี่ เขาฝากดูแล มึงก็ดูแลจนถึงมดลูกเลยสิวะ”
“ไม่ได้โว้ย เอาเป็นว่าเดียวกูหาทางออกเอง”ผมปัดสวะ ไปส่ง ๆ
“เออ เออ น้องมึงนี่น่ะ ช่างมึง”ไก่เดินไปซื้อข้าวกินทิ้งผมไว้คนเดียว
ผมเริ่มได้กลิ่นเศษอาหารที่กระจายมาพร้อมจากที่จอยขว้างใส่ผม
“ไปล้างดีกว่า”ผมเดินไปที่ห้องน้ำ เมื่อเปิดก๊อกน้ำแต่น้ำไม่ออกมา ผมลองเปิดแรงขึ้นอีกแต่สิ่งที่ออกมากลับเป็นเมือกอะไรสักอย่าง ใส ๆ มันค่อย ๆ ไหลออกมา เมื่อมันจะตกจากก๊อกน้ำ ผมเอามือไปรองเมือกนั้น แต่เมื่อมัน สัมผัสที่มือมันก็พันไปรอบ ๆ แขนเหมือนถุงมือ
“เฮ้ย อะไรวะ”ผมรีบรูดเมือกทิ้ง เมือกนั้นหลุดออกจากมือตามแรงรูด หล่นไปที่พื้นและค่อย ๆ แปรเปลี่ยนสภาพ เป็นสิ่งที่ผมคุ้นเคย มันค่อย ๆ กลายเป็นแขนของผมเอง ด้วยความตะลึงผมหยิบแขนนั้นขึ้นมา ทันทีที่หยิบก็รู้สึกเลยว่ามาแรงบีบที่แขนข้างที่มันสัมผัสโดนเมื่อสักครู่ แรงบีบนั้นเห็นชัดเจนเพราะว่าแขนข้างนั้น มีรอยบุ๋มลงไปเป็นรูปมือของผมเอง

“มันก๊อบปี้เรานี่หว่า” แขนนั้นค่อย ๆ มีสีเหมือนแขนผมเข้าทุกทีแต่มันกลับไม่มีการขยับใด ๆ เลย ด้วยความสนใจผมลองเอาไปแช่น้ำ ก็รู้สึกเย็นทั้ง ๆ ที่แขนผมก็ไม่ได้แช่น้ำ
“แจ๋วเว้ย เหมือนจะส่งความรู้สึกไปร่างที่ก๊อบปี้ได้ด้วย แจ๋ว ๆ แต่จะให้มันกลับคืนอย่างไงวะเนี่ย” ผมเก็บแขนไว้ในกระเป๋า แล้วเดินไปโรงอาหารอย่างเดิม
“ไรวะ หน้ายิ้มมาเชียว”ไก่ซื้อข้ามารอผมอยู่ซักพักแล้ว
“ไม่ ไม่มีอะไร”ผมตอบ
“เออ เออ มีอะไรไม่แบ่งเพื่อนนะโว้ย”
“เอาน่า”
“ช่างหัวมึง”ไก่หันหน้าไปไม่สนใจ

ตอนเย็น ผมขึ้นรถไฟฟ้ากลับขณะที่จับราวเหล็กก็เกิดไฟฟ้าสถิตที่มือ
“โอ้ย! “มือของผมสะดุ้งตามแรงทันใดนั้นเมือกที่เคลือบแขนผมบาง ๆ ก็ไหลออกมารวมกันเป็นก้อน
“เฮ้ย! เอาออกง่ายงี้เลยเหรอ”ผมแปลกใจมาก ขณะที่ตกใจนั้นรถไฟฟ้าก็มาถึงพอดีจึงกำเมือกนั้นวิ่งเข้ารถไฟไป ในรถไฟนั้นแน่นมาก ผมกวาดสายตาไปมาฆ่าเวลา โอ้ซาตานช่วย! จอยยืนอยู่ข้างหน้าผมในระยะใกล้มาก จนได้กลิ่นเหงื่อเสื้อนิสิตที่ฟิตจนเห็นร่องอกเย้ายวนให้มองจริง ๆ ผมที่สั้นพอดีตัวของเธอทำให้เห็นไรขนที่คอชวนเข้าไปลูบไล้ยิ่งนัก
“จอย”ผมกระซิบเบา ๆ ไม่นึกว่าเธอจะได้ยิน
“ค่ะ……. พี่…แก….”จอยหันหลังขวับ และก็ถอยห่าง
“แก… เรียกฉันทำไม”จอยตะโกนลั่นโบกี้
“ปล่าว ๆ ไม่ได้เรียก” ผมแก้ตัว สายไปแล้วแฟ้มงานฟาดเข้าที่หน้าผมตัวสะบัดล้มลงไปกองบนรถไปฟ้าทันที ในหัวนั้นผมแค้นมากแผนแก้แค้นนับสิบนับร้อยผุดขึ้นในสมอง แต่บางสิ่งบันดาลให้ผมนึกถึงเมือกนั้น ผมล้วงเมือกนั้นมานิดหน่อย จอยฟาดแฟ้มใส่ผมอีก ผมคว้าข้อมือจอยไว้ได้ขณะที่นิ้วก็ป้ายเมือกไปที่ข้อมือ
“แก แก ปล่อยนะ”จอยสะบัดมือ ผมปล่อยทันทีเพราะคนทั้งโบกี้มองผมกับจอย
“จำไว้นะ ว่าจอยทำกับพี่แบบนี้”รถไฟฟ้ามาถึงสถานีพอดี ข้างนอกฝนตกจอยรีบวิ่งไปลงบันไดทันที ทิ้งให้ผมมองเธอวิ่งฝ่าฝนไปคนเดียว ทันใดนั้นกระเป๋าผมก็หนักขึ้น
“อะไรวะ”ผมรีบวิ่งไปคืนตั๋วและก็กลับหออย่างเร็ว

ผมเทกระเป๋าออก เมือกที่ก็อบปี้แขน ตอนนี้กลายเป็นแขนผู้หญิงและค่อย ๆ ขยายตัวเห็นรักแร้ และฐานหน้าอก ผมรู้ว่าเป็นแขนจอยแน่นอนและก็รู้ว่าเมือกนั้นจะขยายตัวเมือโดนน้ำจะคลายตัวเมือเจอไฟฟ้า ตอนนี้ผมก็แต่รอจอยอาบน้ำเท่านั้น ผมเดินออกจากห้องไป กลับมาจากแขนที่วางไว้ตอนนี้กลายเป็นตัวจอยทั้งตัวแสดงว่าจอยอาบน้ำแล้ว ร่างก็อบปี้ที่เปลือยปล่าวของจอยอยู่ตรงหน้าผม ผมจะทำอะไรต่อไปดี

==========

### ตอนที่ 2 ###

แสงบาง ๆ หลังฝนตกผ่านม่านสีดำที่ผมซื้อมาติดไว้นานปี กระทบร่างเลียนแบบของจอยส่องแสงเป็นสีอำพัน ผมไม่เคยคิดเลยว่าร่างกายของจอยจะสวยถึงเพียงนี้ ใบหน้าไร้ความรู้สึก เส้นผมนวลนิ่มยาวไม่มาก(เธอตัดยาวกว่ารองทรงนิดหน่อย) รูปร่างของเธอผอมเพรียว หน้าอกเล็กกว่าทีคิดไว้ อาจเป็นว่าที่เห็นทุกวันนั้นคงเป็นการเสริม ไรขนบาง ๆ เหนือถ้ำของเธอมีไม่มากนัก โดยกลีบหน้าถ้ำของเธอนั้นดูเป็นสีชมพูสด เพราะว่าพี่ของเธอนั้นหวงมากได้ยินว่าเคยมีคนมาจีบแล้วก็โดนไล่ถีบออกจากบ้านมาแล้ว แต่ตอนนี้ร่างของน้อยจอยที่พี่แกหวงนักหวงหนาได้มานอนอยู่หน้าผมแล้ว….

จอยวิ่งฝ่าฝนกลับบ้านที่อยู่ห่างจากรถไฟฟ้า กว่า 15 นาทีเธอถึงจะถึงบ้านแต่ก็ทำให้เธอเปียกซกไปจนถึงเสื้อชั้นใน
“ฝนบ้านี่จะตกทำไมก็ไม่รู้”เธอเดินเปิดประตูบ้านเบา ๆ โยนกระเป๋าทิ้งก่อนจะเดินเข้าครัว
“จอยกลับมาแล้วเหรอ”แม่ของเธอถาม
“ค่า กลับมาแล้วเหนื่อยมากเลย”
“โห! เปียกบอนไปหมดเลย ไปอาบน้ำก่อนไปแล้วค่อยกินข้าว”
“ค่าาาา ไปแล้ว”จอยเดินออกจากครัว
“อ้อ เดี๋ยวเย็นนี้พี่แก เขาจะกลับมาจกค่ายทหารแล้วนะ”แม่จอยตะโกนตาม
“อ้าว !พี่เขาหมดกะแล้วเหรอคะ”จอยหยุดที่บันไดถาม
“ยังเหรอ ลามา 1 อาทิตย์น่ะ พอดีเลยจะได้มาเผ้าบ้าน แม่จะไม่อยู่ 2-3 วัน”
“อ๋อที่ว่าจะไป ภาคไต้ใช่ไหมคะ”
“เออ อย่างที่บอกล่ะเดี๋ยววันนี้ก็จะไปแล้ว”
“เตรียมกระเป๋าหรือยังคะแม่”
“เตรียมแล้วไม่ต้องห่วงแม่หรอก ห่วงตัวแกเถอะไปอาบน้ำไป”
“ค่า” เธอวิ่งเข้าห้องถอดชุดที่ชุ่มโชก เข้าอาบน้ำทันที วันนี้เธออาบน้ำละเอียดเป็นพิเศษเพราะว่าเธอโดนคนที่เธอเกลียดมากจับแขน เธอเปิดน้ำแรงสุดเอาสบู่ถูไปมาตรงที่โดนจับ
“ไอ้บ้านั่น บังอาจมาจับตัวฉัน”เธอถูไปมาซักพักจนคิดว่าสะอาดแล้วก็ลงไปแช่ในอ่าง เธอไม่รู้เลยว่าเมือกนั้นได้เคลือบร่างกายของเธอไม่เว้นแม้แต่ในถ้ำของเธอ….. เธอแช่น้ำอยู่กว่า 30 นาทีก่อนที่จะลุกไปเช็ดตัว จอยสวนเสื้อคลุมออกมาจากห้องน้ำมานั่งพึ่งแอร์ในห้องให้ตัวแห้ง แต่เธอก็ผลอยหลับไป……….
ผมหยิบอุปกรณ์หลาย ๆ อย่างที่คิดว่าซักวันจะได้ใช้กับผู้หญิงจริง ๆ (เตรียมไว้)โดยเลียนแบบ วีสีดีแนว sm(ซาดิสซึ่ม) เริ่มจาก สเต็ปแรกก็ต้องใช้ไม้หนีบผ้าก่อน โดยหนีบไล่จากราวนมไปจนถึงหัวนม แรงบีบของไม้หนีบผ้าบีบหัวนมจนเป็นรูปวงรีตอนนี้นมเล็ก ๆ ของเธอโดนดึงจากไม้หนีบผ้าเกือบ 20 ตัว ผมคิดจินตนาการว่า ตอนนี้จอยจะเป็นยังไงบ้าง ฉับพลับภาพที่เกิดเมื่อตอนเย็นก็แวบเข้า เสี้ยวเดียวที่จะสงสารเธอก็หลุดหายไปจากสมองผมกำไม้หนีบผ้าขึ้นมาเป็นสิบหนีบไปตามตัวเธออย่างบ้าคลั่ง พอรู้สึกตัวร่างของจอยก็เต็มไปด้วยไม้หนีบผ้าไม่ว่าจะเป็นสะดือ ขาหนีบ น่อง แน่นอน ติ่งเสียวกับแคมเล็กโดนเข้าไปเกือบสิบตัวเบียดเสียดกันอยู่ ความโกรธยังไม่หายไปผมเอาถุงยางสีดำเสียบสายยางพันด้วยหนังยางจนแน่น ผมถีบขาร่างของจอยให้ถ่างออกจากกันและพยายามยัดสายยางเข้าไปแต่ถ้ำของเธอที่โดนขึงด้วยไม่หนีบผ้านั้นเล็กเกินกว่าจะเอาสายยางเข้าไปได้ จึงต้องเปลี่ยนแผนค่อย ๆ เอานิ้วป้าย yk แล้วเสียบนิ้วเข้าไปทีเดียวมิดด้าม ผมค่อย ๆ คว้านไปมาให้ถ้ำนั้นปรับสภาพพอที่จะสอดสายยางเข้าไปได้ จากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว ค่อย ๆ เพิ่มขี้นเป็นสามเมื่อยัดได้สามนิ้วแล้วผมนั่นใจว่าสายยางต้องเข้าไปได้แน่ จึงนำสายยางเสียงเข้าไปอย่างแรง ร่างกายจอยนั้นขยับไปตามแรงกระแทก ผิวเปลือกถูกับพื้นห้องกระเบื้องดังเอี๊ยด ผมเดินเอาอีกด้านของสายยางไปเสียบก๊อกน้ำและเปิดน้ำแรงสุดก่อนที่จะวิ่งมาดูผลงาน ท้องน้อยของร่างจอยค่อย ๆนูนขึ้นตามจำนวนน้ำที่เข้าไปในถุงยาง มันโตขึ้นเหมือนลูกโป่ง แต่สิ่งที่ผมไม่ได้คาดก็คือถ้ำของเธอไม่ลึกพอสำหรับถุงยางนี้ส่วนปลายก่อนที่จะถึงส่วนที่ผูกอยู่นอกถ้ำ เมือส่วนนั้นพองขึ้นปากถ้ำของเธอก็โดนถ่างออกผมไม่สนใจและนั่งดูต่อไป จนกระทั่งถุงยางนั้นแตกออกแม้ว่าจะอยู่ข้างในก็ได้ยินเสียงดังชัดเจน น้ำจำนวนมากไหลทะลักออกมาตามของถ้ำที่โดนถ่างออกจนสุด ผมวิ่งไปปิดน้ำทันที แต่น้ำก็ไหลไปเจิ่งนองไปทั่วห้องทำให้ผมต้องเสียเวลาเช็ดก่อนทำอะไรต่อไป

จอยหลับไปนานเท่าไรไม่ทราบก่อนที่เธอจะตกใจตื่นด้วยความเจ็บที่ราวนม
“โอ้ย เจ็บอะไรเนี่ย “เธอถอดเสื้อคลุมออกไม่ส่องนมตัวเองที่หน้ากระจก เห็นเป็นรอยของอะไรสักอย่างหนีบเนื้อของเธอขึ้นมา
“อะ อะ อะไรเนี่ย “ก่อนที่เธอจะคิดความเจ็บปวดต่อมาก็เกิดขึ้นอีก รอยหนีบนั้นเพิ่มขึ้นเป็นแถวยาวเธอบีบนมของตัวเองพยายามลูบรอยนั้นให้หายไปแต่มันกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
“โอ้ย เจ็บ ๆ อย่าาา”นมของเธอโดนรอยนั้นหนีบจนตึงเหมือนผ้าที่โดนขึงบนสะดึง เธอได้แต่บีบนมของตัวเองบรรเทาความเจ็บปวด
“อ้าาาาาาา”หัวนมของเธอโดนบางอย่างบีบจนเป็นวงรี คราวนี้ความเจ็บปวดสุดที่จะทานทนเธอล้มกลิ้งไปบนพื้นพร้อมครางด้วยความเจ้บปวด
“พอ…พอแล้วได้โปรด อย่า..”เสียงเหนื่อยหอบแผ่วเบาออกจากปากสีชมพู ชั่วเวลา 2-3 นาทีที่เธอคิดว่าทุกสิ่งจบลง แต่กลับกลางเป็นความสงบก่อนเกิดพายุ รอยหนีบผุดขึ้นตามส่วนต่าง ๆ อย่างรวดเร็วเธอชักดิ้นชักงอ ไปตามพื้นห้องที่ปูด้วยพรม รอยหนีบนั้นสร้างทั้งความทรมาน แต่มรความรู้สึกบางอย่างแทรกอยู่ลึก ๆ
“อย่าาาา ตรงนั้น อย่านะ อ้าาาาาา”กลีบของถ้ำของเธอโดนรอบหนีบดึงขึงเปิดเห็นปากถ้ำเล็กเท่านิ้วก้อยอ้าน้ำเมือกไหลออกมาภายนอกถ้ำเหนียวเหนอะ และไหลไปตามขาอ่อน
“กรี๊ดดดดดด”ติ่งเสียวที่เป็นศูนย์รวมประสาดโดนหนีบอย่างไม่ปราณีปราสัย เธอสุดจะทนทาน น้ำเมือกพุ่งออกมาเป็นสายร่างกายของเธอบิดเกร็ง สมองว่างปล่าวลองลอยหลุดออกจากร่าง จอย ถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งแรก เธอคลานไปเอาตัวพิงที่ผนังด้วยแรงที่เหลือ เธอนั่งถ่างขาแล้วเหลือบมองดูถ้ำของตัวเอง กลีบของเธอนั้นโดนรอยหนีบขึงตึง ติ่งเสียวของเธอโดนหนีบดึงออกมาเห็นเป็นแท่ง เธอนั่งเอาแรงซักพักพอจะลุกขึ้นเธอก็รู้สึกเจ็บที่ปากถ้ำ
“โอ๊ย เจ็บอย่า”จอยเอามือกุมที่ปากถ้ำซึ่งโดนถ่างอยู่ด้วยรอยหนีบ เอาสัมผัสรู้ได้เลยว่ามีบางสิ่งพยายามจะสอดเข้าไปในถ้ำของเธอ เพราะปากถ้ำของเธอนั้นมันบุ๋มลงไปเป็นจังหวะ เธอกัดฟันเดินไปที่ประตูหวังจะร้องให้แม่ช่วยแต่เมื่อเธอเปิดประตูห้องเท่านั้น เธอก็รู้สึกมีบางสิ่งสอดใส่เข้ามาคราวนี้เล็กกว่าเมื่อกี้แต่เข้าได้ลึกกว่า สร้างความเสียวแก่จอยอย่างสุด ๆ ขาเธอหมดแรงยืนจนต้องล้มกลิ้งที่หน้าห้องนั่นเอง สิ่งนั้นแหย่แยงไปมาจนเธอนอนไม่ติดพื้นต้องแอ่นส่วนล่างของเธอไปมาหวังจะบรรเทาความเสียว แต่มันกลับทวีเพื่มขึ้นใหญ่ขึ้น เธอได้แต่เอามือถูไถไปตามปากถ้ำที่โดนถ่างออก
“อ้าาาาา”จอยถึงจุดสุดยอกอีกครั้ง เมือกของเธอไหลนองพื้นเธอได้แต่หวังว่าคราวนี้เป็นครั้งสุดท้าย เธอคิดผิดเป็นครั้งที่สอง คราวนี้มีบางสิ่งที่ใหญ่กว่าโดนสอดใส่เข้ามาอย่างแรง จอยเห็นท้องน้อยของตัวเองนูนขึ้นมาเป็นแท่ง ปากถ้ำของเธอถ่างออกเหมือนมีแท่งที่ล่องหนเสียบเข้าไป ตอนนี้จอยไม่มีแรงจะต่อสู้ แท่งนั้นกระแทกปากมดลูกจอยจนจุก ร่างของจอยกระตุกตามแรงกระแทก เธอพยายามคลานไปที่บันใดฉับพลันแท่งนั้นก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว จอยดิ้นไปมาเหมือนหมูถูกทุบ เอามือกุมท้องพยายามบีบให้มันเล็กลง แท่งนั้นขยายใหญ่ขี้นไปดันกระเพราะทำให้เธออยากอ้วก จอยได้แต่ดิ้นไปมาพยายามถ่างขาหวังบรรเทาความทรมาน ท้องของเธอขยายขึ้นราวกับมาทารกอยู่ในท้องและก็มีแรงกระแทกตามมาอย่างแรงพริบตานั้นเธอรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างไหลออกจากถ้ำที่บอบช้ำของเธอ สติของจอยขาดฝึงไปทันที………

24.00 บ้านของจอย
“จอย จอยพี่กลับมาแล้ว”โป้ พี่ชายของจอยกลับมาถึงบ้าน
“ไปไหนนะ ทำไมไม่เปิดไฟ”โป้เดินขึ้นไปบนบ้าน เขารู้สึกถึงความเปียกแฉะที่ปลายเท้า
“อะไรเปียก ๆ เนี่ย”โป้เปิดไฟนีออน ระหว่างที่เขารอไฟเปิดเขาก็ก้มไปสัมพัสที่ปลายเท้า
“น้ำนี่ อะไรเนี่ยยัยจอยเดินตัวเปียก…”ไฟนีออกสว่างภาพที่โป้เห็นก็คือจอยนอนเปลือยถ่างขาหมดสติ น้ำที่เขาสัมพัสนั่นคือน้ำเสียวที่ไหลหลั่งออกมาจากถ้ำจอยทั้งสิ้น
“ยัยจอย… เป็นอะไร จอย…”เขาไม่อาจเลี่ยงได้ว่าเขานั้นมีอารมณ์กับน้องตัวเองเพราะว่าไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงมานาน จอยนั้นเรียกเท่าไรก็ไม่ตื่นขณะนั้นโป้ก็คิดแผนชั่วได้…….

About the author /